ขณะที่เหล่าคนนั้นกำลังซุบซิบกัน อีกฟากหนึ่ง เซียวหลิงได้รีบนำทางออกจากที่แห่งนี้ไปแล้ว นางตัดสินใจไว้แล้วว่าเมื่อกลับถึงวังร้อยดอก ต้องทันทีออกค่าหัวและคำสั่งตามล่า
ในความคิดของนาง หากตั้งค่าหัวสูงพอ หยางฟานก็ไร้ทางมีชีวิตรอด
คิดได้ดังนั้น นางกำหมัดแน่นด้วยความโกรธเกรี้ยว ความแค้นในใจยิ่งลุกโชนยิ่งรุนแรง
ถูกสามีทรยศ มือของตนเองเป็นผู้ปลงชีวิตทั้งธิดาและชู้รัก เรื่องราวเหล่านี้หมุนวนอยู่ในจิตใจนางไม่หยุด จนตอนนี้นางเกือบคลั่งไคล้เต็มประลอง
ตอนนี้นางจำต้องมีคนสักคนให้เกลียดชังต่อไป หากไร้เป้าหมายแห่งความเกลียด นางจะขาดสติทันที ตายทั้งกายสูญทั้งวิถี
ดังนั้นนางจึงโยนหยางฟานขึ้นเป็นเป้าหมายทั้งปวงในทันที
แม้ความผิดเหล่านั้นเกือบทั้งหมดจะไม่เกี่ยวข้องกับหยางฟานเลย แต่ตอนนี้นางไม่สนใจแล้ว มีเพียงความปรารถนาเดียวคือกำจัดหยางฟานโดยเร็วที่สุด
ขณะเดียวกัน อีกฟากหนึ่ง หยางฟานกำลังมองดูด้านหน้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เมื่อก้าวเข้าสู่ค่ายกลส่งผ่าน จวนจะถูกส่งผ่านไปกลางอากาศ เขารู้สึกมึนตึ้งวูบไหว ทั้งร่างเกือบขาดญาณ
โชคดีที่อาการวูบไหวนั้นไม่ยาวนาน เขาจึงรู้สึกได้ถึงพื้นแผ่นดินที่มั่นคงใต้เท้า
เมื่อแทบยืนมั่นแล้ว หยางฟานถึงได้ลมหายใจโล่งอก
เขารีบก้าวเข้าค่ายกลส่งผ่านเพราะหนีตายโดยไม่ทันตั้งตัว ยังมิได้กะที่จะถูกส่งไปแห่งใด หัวใจของเขาจึงไร้ความมั่นใจแม้แต่น้อย
หากถูกส่งไปตกอยู่ในรังสัตว์อสูรสักแห่ง มิใช่จะเป็นเรื่องยุ่งยากนักหรือ?