แต่ในขณะนี้หยางฟานไม่มีความสนใจต่อเทียนชู่แม้แต่น้อย
เขาจ้องมองไปยังทิศทางที่หลั่วฉางเหอระเบิดตัวเอง ใจพลุ่งพล่านยิ่งนัก
หลั่วฉางเหอไม่เพียงคุ้มครองเขาตลอดทาง หาไม่คิดว่าแม้ในยามใกล้ตาย นางยังคิดจะปกป้องเขาอีกด้วย
มองดูกลุ่มควันดำที่เกิดจากการระเบิดตัวเองด้านล่าง หยางฟานรู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอันมาก
หลั่วฉางเหอมาถึงขั้นหยวนอิงแล้ว การระเบิดตัวเองครั้งนี้ย่อมลากเซียวหลิงลงนรกร่วมไปด้วยอย่างแน่นอน
เมื่อคิดได้เช่นนั้น หยางฟานก็อดอายัดอาย่อยใจไม่ได้ ใบหน้าผุดขึ้นมาด้วยแววตาที่ซับซ้อน
หากเป็นเขาในอดีต คงคิดว่าหลั่วฉางเหอไร้ปัญญานัก
เมื่อถึงจุดนี้กับเซียวหลิงแล้ว เขาย่อมเลือกจากไปจากวังร้อยดอกได้
เพราะด้วยฝีมือของนาง ต่อให้ไปไหนก็ย่อมมีทางให้ร่อนไปตามท้องทะเลกว้าง บินได้ทั่วแผ่นฟ้า
แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าหลั่วฉางเหอจะกล้าหาญแกร่งดั่งนี้
เพียงครู่ใหญ่ หยางฟานเข้าใจแล้วจึงพยักหน้าเบา ๆ
ความจริงแล้ว ใจของหลั่วฉางเหอเขาเข้าใจได้สนิท
ในโลกนี้มีคนอีกจำนวนมากที่เข้าใจในการชั่งน้ำหนักผลประโยชน์เกินไป
แต่ก็ด้วยความเข้าใจในการชั่งน้ำหนักผลประโยชน์นี่เอง ทำให้คู่ของพวกเขาทรยศโดยไม่หวั่นเกรงอันใด
เพราะพวกมันรู้ว่าคู่ของตนจะพิจารณาอย่างมีเหตุผลเท่านั้น จะไม่เลือกสู้ตายด้วยกัน
หากทุกคนล่วงรู้ว่าคู่ของตนพร้อมจะสู้ตายถึงตายกับพวกตน สิ่งที่เรียกว่าการทรยศในโลกนี้คงน้อยลงไปกว่าครึ่ง