ที่สำคัญกว่านั้น ขณะนี้กำลังมีสองคนกำลังซ่อมแซมประตูสำนักของยอดดาว และยังมีอีกคนนั่งอยู่ข้าง ๆ ราวกับคอยกำกับดูอยู่
ศิษย์นั้นเห็นดังนั้นจึงบินตรงเข้ามาด้วยความไม่เชื่อสายตา
“นี่... นี่คือยอดดาวงั้นหรือ?”
หญิงสาวยังคงไม่อาจเชื่อสายตาตนเอง
เมื่อเห็นดังนั้น หยางฟานจึงวางถ้วยชาลงแล้วพยักหน้า
“ถูกต้อง ที่แห่งนี้คือยอดดาว”
“ไม่ทราบว่าท่านธรรมมะเพื่อนมีธุระอันใด?”
ว่าแล้วก็มองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม
หญิงสาวสายตากวาดมองหยางฟานหนึ่งครั้ง
“เจ้าเป็นศิษย์ของยอดดาว?”
หยางฟานยิ้ม
“ใช่แล้ว”
“แต่ข้าจำได้ว่ายอดดาวไม่มีศิษย์ไม่ใช่หรือ”
“ก็ตอนนี้มีแล้ว”
หยางฟานตอบกลับอย่างเฉยเมย
“ข้าเป็นศิษย์ที่อาจารย์รับใหม่เมื่อปีนี้”
พูดจบ หยางฟานยิ้มแล้วชี้ไปยังยอดดาว
“อีกทั้งข้ายังเป็นเจ้ายอดเขาน้อยของยอดดาว เป็นผู้มีอำนาจสั่งการของยอดดาวในเวลานี้ ท่านมีเรื่องอันใดก็พูดกับข้าได้โดยตรง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของหญิงสาวก็ผุดความประหลาดขึ้นเล็กน้อย
แต่ครู่ใหญ่นางก็ส่ายหัวเบา ๆ
“ไม่มีอะไร เนื่องจากท่านเป็นศิษย์ของยอดดาว จะทำสิ่งใดที่นี่ก็ย่อมไม่เป็นปัญหา”
แล้วนางก็เปลี่ยนสายตาไปยังคนที่กำลังอุตสาหะซ่อมประตูสำนักอยู่ข้าง ๆ
“แล้วศิษย์น้องทั้งสองนั่นเป็นเรื่องอย่างไรกัน?”
“เขาทั้งสองก็เป็นศิษย์ของยอดดาวงั้นหรือ?”
“เหตุใดท่านจึงไม่ลงมือซ่อมประตูสำนักไปด้วยกันกับพวกเขาล่ะ?”
เมื่อได้ยินดังนั้น หยางฟานยิ้มเล็กน้อย