จากนั้นลั่วฉางเหอก็เริ่มเล่าอย่างใจเย็น
"ศิษย์รัก คงมีเรื่องน่าสงสัยอยู่มากมายในใจเจ้าสินะ"
"เช่นนั้นข้าจะเล่าให้ฟังทีละเรื่อง"
"อย่างแรก เรื่องอหิงสาระระหว่างข้ากับวังร้อยดอก เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ลึกนัก"
"เจ้าเพียงแค่ต้องรู้ว่า ข้าคือลูกเขยที่เข้าสกุลของวังร้อยดอก"
"ในอดีตประมุขวังรุ่นก่อนของวังร้อยดอกมีพระคุณต่อข้า ข้าจึงตัดสินใจเข้าสกุลเป็นลูกเขยเพื่อทดแทนบุญคุณ"
"แต่ข้าบอกตรง ๆ ได้ว่า พลังบำเพ็ญที่ข้าไต่ขึ้นมาถึงทุกวันนี้ วังร้อยดอกไม่ได้ช่วยอะไรเลย"
"ทั้งหมดมาจากความเพียรของข้าเอง และโอกาสบำเพ็ญที่ได้รับจากที่อื่น"
หยางฟานใจสั่นเป็นลมพัด
ที่ลั่วฉางเหอพูดสิ่งเหล่านี้ สิบทีเก้าที่คงจะเป็นการเผยโอกาสบำเพ็ญของตนออกมา
จริงตามคาด ลั่วฉางเหอเริ่มเล่าต่อ
"ข้าน่ะ เพราะความที่ของหญิงต่ำช้านั่น ทั้งร่างแทบไม่มีหินวิญญาณสักก้อน ก็ไม่มีทุนจะทำสิ่งใด"
"แต่ตลอดหลายปีมานี้ข้าก็เคยพบเรื่องน่าอัศจรรย์ ของดีที่ได้มาจากเรื่องเหล่านั้น ข้าซ่อนเก็บไว้ในที่มิดชิดทั้งสิ้น"
"ในถุงมนต์เก็บของของข้ามีแผนที่หนึ่ง ระบุตำแหน่งของโอกาสเหล่านั้นเอาไว้ละเอียด พร้อมสถานที่เก็บของทุกชิ้น"
"เมื่อถึงเวลาเจ้าไปตามหาได้จากแผนที่นี้"
"อีกเรื่องที่ข้าจะบอกเจ้า คือเหตุที่พลังของข้าก้าวหน้าไวเพียงนี้"
ลั่วฉางเหอถอนหายใจ ราวกำลังย้อนนึกถึงความหลัง