สีหน้าของเสวี่ยหมิงดูมืดมนลงบ้าง
เข้าไม่กล้าแน่นอน พูดเล่นหรือไง ฝีมือของผู้รับใช้เลือดฝ่ายตนเป็นเช่นไรเขายังไม่รู้หรือ
ผู้รับใช้เลือดพวกนี้เข้าสำนักมาได้ไม่นาน พวกเขาจึงไม่อาจลงมือทำอะไรเพิ่มกับคนเหล่านี้ได้มากไปกว่านั้น ได้แต่ปล่อยให้พวกเขาลงไปเองตามยถากรรม
เทียบกันแล้ว พวกคนจากนิกายอื่นคงทำอะไรบางอย่างกับผู้รับใช้เลือดเหล่านี้ไว้แล้ว เพื่อให้พวกเขาค้นหาสมุนไพรเบื้องล่างได้สะดวกยิ่งขึ้น
ถ้าเทียบกันแบบนี้ โอกาสที่พวกเขาจะชนะย่อมน้อยนัก
แต่พอเห็นท่าทีทะนงถือดีของอีกฝ่าย เสวี่ยหมิงก็กำหมัดแน่น
“ดี ข้าจะเดิมพันกับเจ้า
จากนั้นเสวี่ยหมิงก็หันกายกลับมา จ้องมองคนที่เหลืออย่างดุดัน
“พวกเจ้าจงฟังให้ดี คำมั่นที่ข้าเคยให้ไว้ก่อนหน้านี้ทั้งหมดยังคงมีผลทุกประการ”
“อีกประการหนึ่ง ข้าจะเพิ่มเงื่อนไขอีกข้อ หากใครครานี้สามารถหาของวิเศษมาให้ข้าชนะได้ ข้าจะทำให้ความปรารถนาของเขาสมปรารถนาหนึ่งอย่างเป็นแน่”
“แม้ความปรารถนานั้นจะเป็นการอยากเรียนคัมภีร์ลับของสำนักก็ได้ ข้าจะคุ้มครองพวกเจ้าอย่างแน่นอน”
กล่าวจบแล้ว เขาจ้องมองผู้รับใช้เลือดจำนวนมากด้านล่างอย่างเด็ดเดี่ยว
เห็นดังนั้น ผู้รับใช้เลือดเหล่านี้ในที่สุดก็ตื่นเต้นขึ้นมา
การที่ผู้อาวุโสท่านหนึ่งให้ความสำคัญถึงเพียงนี้ หากพวกเขาช่วยอีกฝ่ายหาสมุนไพรได้จริง และชนะการประลองครั้งนี้ พวกเขาอาจกลับตัวกลับใจได้จริงก็เป็นได้
ชั่วขณะหนึ่ง ผู้รับใช้เลือดมากมายต่างถอกแขนเสื้อเตรียมพร้อม
“ดี ข้าตกลง เรามาทำพนันกันต่อหน้าเพื่อนฝูงมากมายเหล่านี้ ให้พวกเขาเป็นผู้ชี้ขาดแพ้ชนะกันเถอะ”