กลางหุบเขาคือหุบเหวแห่งหนึ่ง โดยรอบปรากฏหินประหลาดเรียงราย ดูแล้วแสนจะรกร้างว่างเปล่า ไร้ซึ่งพืชพันธุ์ใดเติบโต
และบริเวณใจกลางหุบเหวที่สุด แท่นบูชาสีดำตะไลหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ รอบแท่นบูชากระจายก้อนหินและกระดูกมนุษย์เกลื่อนกลาด
เพียงแค่แหงนมองสองตา พวกผู้รับใช้เลือดโดยรอบก็ตกใจสะดุ้งเฮือก สั่นเทิ้มน่าสมเพช
สายตาหยางฟานหวนกวาดมอง สำรวจสถานการณ์โดยรอบ
บนแท่นบูชานั้นควันดำทะมึนคลุ้ง ดูแล้วน่าขนลุกน่าสะพรึง
หยางฟานแต่แรกเข้าใจว่ามาถึงที่นี่แล้วจะเข้าสู่หลุมเลือดได้ทันที ไม่คิดว่าจะมีแท่นบูชาตั้งอยู่ตรงนี้อีก
เมื่อเห็นดังนั้น เขาจึงระมัดระวังก้าวเดินไปหาผู้รับใช้เลือดที่สนิทสนมกับเขา แล้วกดเสียงต่ำถามขึ้น
"นี่เป็นอย่างไรกัน? ไม่ใช่บอกว่าจะพาพวกเราเข้าหลุมเลือดไง? ทำไมตรงนี้ถึงโผล่แท่นบูชาขึ้นมา?"
เมื่อได้ยินดังนั้น ศิษย์คนนั้นจึงกดเสียงต่ำอธิบายให้เขาฟัง
"ที่แห่งนี้แท้จริงเคยเป็นหลุมเลือดแห่งหนึ่ง เหตุที่มีแท่นบูชานี้ก็เพราะสำนักสายเลือดทั้งหกแตกแยกออกจากกัน"
"เพื่อกันสำนักอื่นแอบส่งคนเข้าไป สำนักสายเลือดทั้งหกจึงเพื่อความเป็นธรรม สร้างแท่นบูชานี้ขึ้นมา"
"ปิดกั้นหลุมเลือดทั้งแห่งเอาไว้ มีเพียงทั้งหกร่วมแรงกันจึงจะเปิดแท่นบูชานี้ได้"
"เมื่อเป็นเช่นนั้น สิ่งดี ๆ ข้างในก็จะเป็นเรื่องของฝีมือแต่ละสำนัก คนอื่นจะเข้าไปหาของก่อนเวลาอันสมควรไม่ได้"
ได้ฟังเช่นนั้น หยางฟานพยักหน้าเบา ๆ