เชิ่งจวิ้นก็ถามคำถามนี้ออกมาเช่นกัน: "สืบทอดกิจการครอบครัวเหรอ?"
เดิมทีสวี่หรูอิงนั่งอยู่บนที่เท้าแขนโซฟา ตอนนี้สะโพกไถลลงมานั่งบนโซฟาแล้ว เมื่อเห็นทุกคนจับจ้องมาที่ตัวเอง รอให้ตัวเองพูดต่อ สวี่หรูอิงคิดในใจว่าก็ค่อนข้างมหัศจรรย์ดี
จากนั้นเธอก็กระแอมแล้วพูดต่อ: "คุณลุงเขย ท่านไม่สนใจรายการของอวี้เซียวเลยนะ ดูสิ ช่วงนี้ญาติทางบ้านแม่ของหลีเสี่ยวหยาตามมาหาแล้ว น่าจะมีเงินไม่น้อยทีเดียว"
"อืม? แม่ของเธอไม่ใช่คนท้องถิ่นเหรอ?" เชิ่งจวิ้นประหลาดใจ
"ไม่ใช่ แม่ของเธอพูดภาษาจีนกลางได้ มีความรู้ แล้วยังให้กำเนิดหลีเสี่ยวหยาที่ทั้งสวยทั้งฉลาดแบบนี้ได้ แน่นอนว่าไม่ใช่คนท้องถิ่น ครอบครัวแม่ของเธอเป็นชาวจีนโพ้นทะเลทั้งหมด" สวี่หรูอิงคิดในใจว่าเหมือนเนื้อเรื่องในหนังเลย แล้วเธอยังโชคดีได้มีส่วนร่วมในตอนหนึ่งด้วย
"ดูว่าเป็นชาวจีนโพ้นทะเลยุคไหน คนจีนโพ้นทะเลยุคหลังๆ ไม่ได้มีค่าอะไรมาก" เชิ่งจวิ้นพูด
สวี่หรูอิงหัวเราะ: "ถามคุณอาเล็กแล้วนะ ตามที่คุณอาเล็กบอก กิจการครอบครัวของเธออาจไม่แพ้ตระกูลเชิ่งเลยล่ะ"
เชิ่งจวิ้นชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มพูดว่า: "ในเมื่อคุณอาเล็กของเธอพูด ก็คงไม่ผิด"
หลีจิงจิงฟังจนตะลึงแล้ว
อะไรนะ?
รวยขนาดนี้?
บ้านแม่ของหลีเสี่ยวหยารวยขนาดนี้?
ชาติที่แล้วไม่มีเรื่องนี้เลยนะ! ญาติที่ตามหามาจากไหนกัน!
หลีจิงจิงคิดอย่างเจ็บปวดว่า ไม่ใช่เพราะปีกผีเสื้อของฉันเปลี่ยนแปลงทิศทางของเนื้อเรื่องไปใช่ไหม?
ฉันเป็นคนส่งสิ่งเหล่านี้มาให้หลีเสี่ยวหยาหรือเปล่า?
ข้อความไลฟ์สดก็ระเบิดเช่นกัน
[นี่ถือว่ายืนยันอย่างเป็นทางการแล้วใช่ไหม? ไม่ใช่บทละคร แต่เป็นความจริง! แล้วบ้านแม่ของหลีเสี่ยวหยารวยมากด้วย!]