บ้านของหลีเสี่ยวหยาไม่เคยคึกคักแบบนี้มาก่อน
“คนรวยเยอะจัง!”
“คนรวยทั้งนั้นเลย!”
ชาวบ้านมองมาจากที่ไกล ๆ อิจฉาจนลูกตาแทบแดง
“ไม่รู้ว่าหลีจิงจิงไปถ่ายรายการในเมือง จะได้เจอคนรวยเยอะแบบนี้มั้ยนะ?” พวกเขาพากันสงสัยขึ้นมา
“ผู้ใหญ่บ้านกลายเป็นตัวถ่วงให้เธอน่ะสิ พวกคนรวยคงไม่อยากเล่นกับเธอหรอก”
น้ำเสียงพวกเขายังแฝงความสะใจอยู่ด้วย เพราะพอคิดไปว่าแม้แต่หลานสาวผู้ใหญ่บ้านยังไม่ได้รับการปฏิบัติแบบนี้ พวกเขาก็ไม่เหลืออะไรให้อิจฉาริษยาแล้ว
หลีซงยืนอยู่ในกลุ่มคน ฟังบทสนทนาของพวกเขาครบถ้วนทุกคำ ได้แต่กัดฟันอยู่ในใจ
พวกแกจะไปรู้อะไร?
จิงจิงได้เข้าวงศ์ตระกูลสูงศักดิ์แล้ว ย่อมดีกว่าทุกสิ่งอยู่แล้ว!
“พวกแกไม่ดูรายการกันเหรอ?” หลีซงพูดแทรก
ชาวบ้านได้ยินก็หันขวับ รู้สึกกระอักกระอ่วนทันที
ถึงผู้ใหญ่บ้านจะโดนจับไปแล้ว แต่บารมียังคงอยู่ ตอนนี้ดันนินทาลับหลังแล้วถูกจับได้คาหนังคาเขา... พวกเขาอดตัวสั่น ไม่ได้ ฝืนยิ้มออกมาแล้วพูดว่า “อ้าว พี่ซงอยู่ด้วยเหรอ ขอโทษ ๆ ไม่เห็นนะ”
“จิงจิงต้องเป็นที่รักของทุกคนอยู่แล้วสิ ไม่งั้นพวกคนรวยคงส่งเธอกลับมาตั้งนานแล้ว”
“ใช่ ๆ!”
แต่ก็มีคนที่เห็นว่าผู้ใหญ่บ้านล่มแล้ว ทนความอวดดีของบ้านหลีซงไม่ไหว จึงพูดจาเหน็บแนมว่า “อ้าว เราจนจนซื้อทีวีไม่ไหว ก็เลยดูรายการไม่เป็นหรอกนะ! ไม่รู้ในรายการมันเป็นยังไงแล้ว? จิงจิงโดนคนรวยรับเป็นลูกบุญธรรมหรือยัง?”
หลีซงด่าในใจว่าพวกเห็นแก่ตัว! ตอนนี้ต่อให้พวกแกอยากไปประจบตีนหลีเสี่ยวหยา ชาวบ้านก็ยังไม่ให้แกประจบเลย!
หลีซงพยายามทำหน้านิ่งไม่ทุกข์ร้อน แล้วพูดว่า “โอ้ ก็ไม่มีอะไรใหญ่โตหรอก ก่อนหน้านี้ในหมู่บ้านไม่ได้มีคุณหนูใหญ่มาคนนึงเหรอ? พ่อคุณหนูคนนั้นเป็นศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยชิ่งเป่ย สถาบันการศึกษาชั้นนำของประเทศ ส่วนแม่เป็นผู้เชี่ยวชาญพิเศษของสถาบันวิทยาศาสตร์จีน”
“มหาวิทยาลัยชิ่งเป่ย! สถาบันวิทยาศาสตร์จีน!” สำหรับชาวบ้านพวกนี้ สิ่งที่ทำให้พวกเขาตะลึงที่สุดอย่างนึงคือเงิน อีกอย่างก็คือการสอบติดชิ่งเป่ย!
เรื่องเงินน่ะ พวกเขายังไม่รู้จักแบรนด์หรูมากมายนัก
แต่มหาวิทยาลัยชิ่งเป่ยนี่ ไม่มีใครไม่รู้จักจริง ๆ!