ผู้กำกับใหญ่เดินเข้าไปหาอย่างกระตือรือร้น ชี้ไปที่บ้านหลังหนึ่งด้านหลังแล้วพูดว่า "นี่คือสถานที่ถ่ายทำ คุณต้องพักอยู่ที่นี่สักสองสามวัน"
ฉินสุ้ยหันไปมอง ก่อนพ่นคำพูดออกมาสองสามคำ "เชิ่งอวี้เซียวอยู่คอกหมูหรือไง"
ผู้กำกับใหญ่ "..."
ข้อความไลฟ์สด [...]
[ดีเลย หมอนี่ปากแซ่บกว่าเชิ่งอวี้เซียวอีก]
[แว่ว ๆ แล้วเข้าว่าทำไมสองตระกูลถึงเป็นศัตรูกัน]
"ไม่มีที่อื่นให้เลือกแล้วเหรอ" ฉินสุ้ยถามอีกครั้ง
"เอ่อ ไม่มีนะ"
ฉินสุ้ยเลยไม่พูดอะไรต่อ ก้าวเท้ามุ่งหน้าไปยังบ้านโทรม ๆ ที่อยู่ไม่ไกล
ผู้กำกับใหญ่ถอนหายใจโล่งอกในทันที นึกในใจว่าหมอนี่เกลี้ยกล่อมง่ายกว่าคุณชายเชิ่งงั้นเหรอ งั้นการถ่ายทำต่อจากนี้ก็คงจะราบรื่นดีใช่ไหม
ถึงจะเศร้าแค่ไหน หมูที่ต้องให้อาหารก็ต้องให้ หลีเสี่ยวหยาป้อนหมูเสร็จแล้วก็กอดกะละมังเหล็กเดินกลับมา เจอฉินสุ้ยเข้าเต็ม ๆ
เธอชะงักไปครู่หนึ่ง กว่าจะตั้งตัวได้...ก็มีคนแปลกหน้ามาแล้ว!
"นายเป็นใคร" หลีเสี่ยวหยามองเขาอย่างระแวดระวัง
ฉินสุ้ยลดสายตาลงมองเด็กผู้หญิงตัวเล็กที่สูงไม่ถึงเอวตัวเอง น้ำเสียงไม่ได้อ่อนโยนเลย พูดด้วยน้ำเสียงแข็ง ๆ ว่า "ทีมงานไม่ได้บอกเธอเหรอ เชิ่งอวี้เซียวไปแล้ว ฉันมารับหน้าที่ต่อจากเขา"
หลีเสี่ยวหยาเบิกตากว้างในทันที ดวงตาคู่สวยปริ่มไปด้วยน้ำตา แต่ก็ไม่ยอมให้มันร่วงลงมา
"เชิ่งอวี้เซียวไปแล้วเหรอ"
"ไม่กลับมาแล้วเหรอ"
เธอพึมพำถามติดกันสองครั้ง
ฉินสุ้ยก็ไม่รู้ว่าพ่อแท้ ๆ ของเขาจัดการยังไง เลยไม่พูดอะไรทั้งนั้น