บอดี้การ์ดของเชิ่งจวิ้นเดินมาถึงข้างตัวหลีจิงจิงแล้ว
ก่อนหน้านี้หลีจิงจิงยังคิดว่า การมีร่างเด็กแบบนี้ จะยิ่งเป็นข้อได้เปรียบในการเข้าหาคนอย่างเชิ่งจวิ้น
แต่ตอนนี้เธอไม่คิดแบบนั้นแล้ว...
เพราะบอดี้การ์ดก้มตัวอุ้มเธอขึ้นมา โดยไม่ยอมให้เธอปฏิเสธเลย
หลีจิงจิงตกใจจนน้ำตาร่วง: "คุณอาเชิ่ง หนูกลัวจริงๆ..."
"กลัว? กลัวอะไร? เธอบอกว่ารู้ล่วงหน้าแล้วว่ารถไฟเหาะจะไม่ตกไม่ใช่เหรอ?" เชิ่งจวิ้นถามเธอ
หนูกลัวว่าคุณจะบีบให้หนูพูดความจริง โดยการทำให้รถไฟเหาะพัง!
หลีจิงจิงร้องไห้หนักกว่าเดิม: "คุณอาเชิ่ง หนูไม่เคยขึ้นอะไรแบบนี้มาก่อน หนูไม่เคยเห็น หนูกลัวไปหมด"
เชิ่งจวิ้นพูด: "พรุ่งนี้ผมจะพาคุณไปดูหนังฮอลลีวูดบล็อกบัสเตอร์ ในหนังพวกนั้น คนที่มีพลังพิเศษจะต้องไม่กลัว และพวกเขายังต้องแลกด้วยราคาที่สูงมาก หนักหน่อยก็ตายกันหมดทั้งตระกูล"
หลีจิงจิงฟังแล้วแทบจะพังทลาย
เชิ่งจวิ้นโบกมือ: "ไปเถอะ สู้ๆ กล้าหน่อย เหมือนกับตอนที่คุณกล้ายอมรับเรื่องพลังพิเศษของคุณนั่นแหละ"
บอดี้การ์ดวางเธอลงบนรถไฟเหาะ
ในที่สุดหลีจิงจิงก็นึกกฎเอาตัวรอดขึ้นมาได้: "คุณอาเชิ่ง! หนูน้ำหนักไม่ถึง! ตัวหนูจะลอยหลุดออกไป..."
เชิ่งจวิ้นเชยคางขึ้น: "ไปช่วยเธอหน่อย"
ทีมงานรายการที่อยู่ไกลๆ สังเกตเห็นว่าหลีจิงจิงกำลังจะพัง เลยอดกระซิบกันไม่ได้: "นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"
"ไม่รู้ เมื่อกี้คุณเชิ่งบอกให้พักก่อน ให้พวกเราออกห่าง"
ตอนนั้นเองบอดี้การ์ดก้มตัวพูดอย่างใส่ใจ: "คุณหลีจิงจิงครับ ผมจะมัดคุณติดกับรถไฟเหาะ แบบนี้ก็จะปลอดภัยมาก..."
หลีจิงจิงทนไม่ไหว กรีดร้องออกมา: "หนูโกหก! หนูโกหกแล้ว!"
"โกหกอะไร?" เชิ่งจวิ้นเดินเข้ามาถาม
"หนู... หนูไม่มีพลังทำนายอนาคต หนูไม่มี" หลีจิงจิงร้องไห้สะอึกสะอื้น "หนูแค่กลัวคุณไม่เชื่อ หนูอยากให้คุณเห็นความสำคัญของหนู หนู... หนูแค่รู้เรื่องที่เกี่ยวกับตระกูลเชิ่งกับตระกูลสวี่เท่านั้น"