“น้ำกับอาหารสำคัญที่สุดก็จริง แต่อย่าลืมว่า นอกขบวนรถไม่ได้มีแค่เสบียง ยังอาจมีสัตว์กลายพันธุ์ หรือแม้แต่...คนจากขบวนรถไฟอื่น” เธอหยุดไปครู่หนึ่ง สายตากวาดผ่านใบหน้าซีดเผือดทีละคน
“เราไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นยังไง แต่ที่แน่ ๆ เพื่อเอาชีวิตรอด ใครก็กลายเป็นศัตรูได้ทั้งนั้น”
ผู้หญิงหลายคนกอดตัวเองแน่นโดยไม่รู้ตัว ฟันกระทบกันเบา ๆ
“ถะ...ถ้าอย่างนั้น เรายังจะลงไปไหม” เสี่ยวหรูถามเสียงสั่น คล้ายจะร้องไห้
“ต้องลงไป” เสิ่นม่านตอบหนักแน่น “อยู่บนรถมีแต่ตายแน่นอน ลงไป อย่างน้อยก็ยังมีโอกาสรอด”
“พวกเรามีสิบคน เป็นผู้หญิงเก้าคน พละกำลังเสียเปรียบมาตั้งแต่เกิด”
“เขาเป็นผู้ชายคนเดียว ไม่ว่าพวกเธอจะคิดยังไงกับเขา ตอนขนของหนักหรือเผชิญหน้ากับความขัดแย้งที่อาจต้องใช้กำลัง เขาก็เป็นความหวังเดียวของเรา”
“ฉันไม่เห็นด้วย” หลินเซียวเดือดขึ้นมาทันที เธอก้าวไปข้างหน้า ยืนบังเด็กสาวหลายคนไว้
“ใครจะไปรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ ถ้าฝากความหวังไว้กับเขา แล้วเขาหันมาแทงข้างหลังเราล่ะ”
“นั่นสิ อันตรายเกินไป”
“ถ้าเขาแย่งของแล้วหนีไปคนเดียวจะทำยังไง”
ผู้หญิงหลายคนรีบสนับสนุนขึ้นมา สายตาที่มองหวังต้าหย่งเต็มไปด้วยความระแวดระวังและเป็นปฏิปักษ์
หวังต้าหย่งไม่ได้พูดอะไรตลอด เขาเพียงพิงผนังตู้รถไฟ ฟังเงียบ ๆ
“ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคุยเรื่องความไว้ใจ” เสิ่นม่านขมวดคิ้ว “เรากำลังพูดถึงแผนเอาชีวิตรอด พละกำลังของเขาเป็นทรัพยากรอย่างหนึ่ง จำเป็นต้องใช้ให้เป็นประโยชน์”
“ถึงอย่างนั้นก็ให้เขาอยู่กับพวกเราไม่ได้” หลินเซียวไม่ยอมถอย “แล้วตอนกลางคืนจะนอนกันยังไง ใครจะกล้าหลับลง”
พอพูดจบ ภายในตู้รถไฟก็เงียบสนิท
นั่นสิ แล้วจะนอนกันยังไง
ในสถานที่เฮงซวยที่ไม่มีแม้แต่เสื้อผ้าแบบนี้ ต้องอยู่ห้องเดียวกับผู้ชายแปลกหน้าที่ร่างกายแข็งแรง ไม่มีใครวางใจได้หรอก
เสิ่นม่านเงียบไปหลายวินาที
“ก็ได้” ในที่สุดเธอก็พยักหน้า “งั้นลงคะแนนกัน ใครเห็นด้วยให้แยกเขาไปอยู่ห้องเก็บของอีกฟากของตู้รถไฟชั่วคราว ยกมือขึ้น”
หวังต้าหย่งพูดขึ้นก่อนที่เธอจะพูดจบ
“ไม่ต้องลงคะแนนหรอก ผมไปเอง”
จากนั้นเขาก็ยันพื้นลุกขึ้น ปัดฝุ่นบนกางเกงขาสั้น แล้วเดินตรงไปยังประตูบานเล็กตรงจุดเชื่อมระหว่างตู้รถไฟ
ห้องเก็บของนั้นไม่ใหญ่ ราว ๆ ห้าหกตารางเมตร พื้นมีฝุ่นจับอยู่บาง ๆ นอกจากผนังทั้งสี่ด้านแล้วก็ไม่มีอะไรเลย
ท่าทีเปิดเผยตรงไปตรงมาของหวังต้าหย่งทำให้คำตำหนิที่หลินเซียวเตรียมไว้เต็มท้องติดค้างอยู่ในลำคอ เธอมองเขาเดินเข้าไปในห้องเก็บของและปิดประตูเอง กลับรู้สึกอึดอัดเหมือนต่อยใส่ปุยนุ่น
“ฮึ ถือว่ารู้ความ” เธอพึมพำ ก่อนหันไปเรียกเด็กสาวสองคน
ภายในห้องเก็บของ หวังต้าหย่งนั่งพิงผนังตู้รถไฟ เสียงผู้หญิงคุยจ้อกแจ้กกับเสียงขยับข้าวของดังมาจากด้านนอก เขาทำเหมือนไม่ได้ยิน
เขาหลับตาลง ในหัวสับสนวุ่นวาย มีแต่ตัวอักษรบนหน้าจอแสงเมื่อครู่
ทันใดนั้น หน้าจอโปร่งแสงแผ่นเดิมก็เด้งขึ้นมาอีกครั้งโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย คราวนี้มีรูปกล่องของขวัญเปล่งแสงสีทองเพิ่มขึ้นมา
【ได้รับกล่องของขวัญมือใหม่แล้ว ต้องการเปิดทันทีหรือไม่】
หวังต้าหย่งกระปรี้กระเปร่าขึ้นทันที ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขานึกตอบในใจ
“เปิด”
กล่องของขวัญสีทองระเบิดออกในพริบตา กลายเป็นจุดแสงนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าสู่ร่างกายเขา ข้อมูลชุดหนึ่งไหลผ่านหน้าจอแสงตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
【ขอแสดงความยินดีกับผู้โดยสารหวังต้าหย่งที่ได้รับพรสวรรค์เฉพาะระดับเอสเอสเอส: เทคโนโลยีเฮ็กซ์】
【เทคโนโลยีเฮ็กซ์: คุณมีคลังความรู้ที่ล้ำหน้ายุคสมัยปัจจุบันอย่างมาก สามารถเข้าใจและสร้างสิ่งประดิษฐ์จากเทคโนโลยีเฮ็กซ์ได้】
【ผลของพรสวรรค์ 1: ได้รับกระเป๋าเฮ็กซ์เริ่มต้น มีพื้นที่เก็บของ 1,000 ลูกบาศก์เมตร สิ่งของที่ใส่ไว้ในพื้นที่จะคงสภาพเดิม】
【ผลของพรสวรรค์ 2: ทุกครั้งที่ผ่านชานชาลาและชำระผลสำเร็จ คุณจะสุ่มได้รับพรสวรรค์เทคโนโลยีเฮ็กซ์หนึ่งอย่าง】
【ตรวจพบพรสวรรค์ระดับเอสเอสเอส เปิดใช้สิทธิ์พิเศษเพิ่มเติม: ระบบสายสัมพันธ์】
【ระบบสายสัมพันธ์: คุณสามารถกำหนดหรือลบสายสัมพันธ์ให้ผู้โดยสารคนอื่นได้ เมื่อเปิดใช้สายสัมพันธ์จะได้รับโบนัสพิเศษ】
【โปรดเลือกสายสัมพันธ์เริ่มต้นของคุณ (1/1)】
【ตัวเลือกหนึ่ง: โชคดี ตัวเลือกสอง: สถาบันการต่อสู้ ตัวเลือกสาม: ผู้พเนจร】
หัวใจของหวังต้าหย่งเต้นรัว
เขาตัดสินใจได้แทบจะในทันที
ในสถานที่เฮงซวยแบบนี้ พลังต่อสู้เป็นแค่เรื่องลวงตา มีเพียงเสบียงเท่านั้นที่สำคัญที่สุด และการรวบรวมเสบียงก็ต้องใช้คน
“ฉันเลือกโชคดี”
【เลือกสายสัมพันธ์ “โชคดี” แล้ว】
【โชคดี: เมื่อทีมของคุณรวบรวมเสบียง มีโอกาสได้รับลูกแก้วของรางวัลเพิ่มเติม คุณภาพของลูกแก้วขึ้นอยู่กับจำนวนสมาชิกในทีมและระดับสายสัมพันธ์】
【แจ้งเตือนจากระบบ: เพิ่มป้าย “โชคดี” ให้ผู้โดยสารอีกเก้าคนในตู้รถไฟโดยอัตโนมัติแล้ว】
【แจ้งเตือนจากระบบ: จำนวนสมาชิกในสายสัมพันธ์ “โชคดี” ของคุณยังไม่เพียงพอ จึงยังไม่เปิดใช้งาน ไม่ทราบเงื่อนไขการเปิดใช้งาน โปรดค้นหาด้วยตนเอง】
หวังต้าหย่งชะงักไป สายสัมพันธ์ของเขายังไม่เปิดใช้งั้นหรือ?
เขามองแผงค่าสถานะของตัวเอง และพบว่าในช่องพรสวรรค์มีคำว่า โชคดี (1/3) อยู่จริง ๆ
หมายความว่ายังไง หรือว่าต้องได้รับการยอมรับจากผู้หญิงพวกนั้นก่อน?
ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด จู่ ๆ ก็มีเสียงหลินเซียวตะโกนดังมาจากด้านนอก
“ฉันก็ได้! ฉันก็ได้กล่องของขวัญเหมือนกัน!”
“พรสวรรค์ของฉันคือ ‘สัญชาตญาณนักสู้’ ตอนต่อสู้ระยะประชิดด้วยมือเปล่า ความเร็วในการตอบสนองกับสัญชาตญาณในการโจมตีจุดสำคัญจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า เยี่ยมไปเลย!”
ต่อมาก็เป็นเสียงดีใจของเสี่ยวหรู
“ฉะ...ฉันได้ชุดของใช้สำหรับอาบน้ำและแปรงฟันของครอบครัวมาชุดหนึ่ง”
“ฉันได้ขนมปังกรอบอัดแท่งมาหนึ่งห่อ”
“ฉันได้มีดปอกผลไม้หนึ่งเล่ม”
ในตู้รถไฟเกิดความวุ่นวายขึ้นชั่วขณะ คนที่ได้ของดีส่งเสียงดีใจ ส่วนคนที่ได้เสบียงธรรมดาก็ถอนหายใจโล่งอก อย่างน้อยก็ไม่ได้มือเปล่า
มีเสียงเคาะประตูห้องเก็บของ เป็นเสียงของเสิ่นม่าน
“หวังต้าหย่ง แล้วคุณล่ะ ได้อะไร”
หวังต้าหย่งตั้งสติ กดเรื่องเทคโนโลยีเฮ็กซ์กับสายสัมพันธ์เอาไว้ในใจ นี่คือไพ่ตายที่สำคัญที่สุดของเขา จะเปิดเผยง่าย ๆ ไม่ได้เด็ดขาด
เขาเปิดประตู มองเสิ่นม่านที่ยืนอยู่หน้าประตู ส่วนหลินเซียวกับผู้หญิงคนอื่น ๆ ยืนมองอยู่ห่าง ๆ สายตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและจับผิด
“พรสวรรค์กระเป๋ามิติครับ” หวังต้าหย่งตอบอย่างสงบ “มีมิติไว้เก็บของได้”