หนานจือหมดใจจะสนแล้วว่าว่านเสี่ยวซานแต่งหน้าอะไรลงบนใบหน้าของเธอบ้าง ความคิดล่องลอยกลับไปถึงตอนที่ได้พบเจียงเจ้อครั้งแรก
เขาพูดว่า “ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว”
เธอกะพริบตา ก่อนจะเพิ่งเข้าใจความหมายของคำพูดนั้นว่า เขาได้ยินเรื่องของเธอมานานแล้ว
“จือจือ หลับตาสิ ถึงคิวทาอายแชโดว์แล้ว”
เสียงเตือนของว่านเสี่ยวซานไม่ได้ดึงหนานจือออกจากภวังค์ เธอหลับตาตามคำบอกโดยอัตโนมัติ
ภาพความทรงจำในหัวกลับยิ่งชัดเจนขึ้น
ตอนที่พบกันครั้งแรก ดูเหมือนจะมีรอยยิ้มบางเบาวาบผ่านแววตาของเจียงเจ้อ
แม้นิสัยของเขาจะเย็นชาและเว้นระยะห่าง แต่กับเธอเพียงคนเดียวที่เขาปฏิบัติด้วยความอ่อนโยนและสุภาพ
ตอนแรกหนานจือคิดว่าเขาแค่ภายนอกเย็นชา แต่ข้างในอบอุ่น และคงให้เกียรติผู้หญิงเป็นพิเศษ
ทว่าไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนอยู่ข้างกายเขานอกจากเธอ เธอจึงไม่มีโอกาสสังเกตเปรียบเทียบ
หนานจือเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ปรากฏตัวอยู่ข้างกายเจียงเจ้อบ่อย ๆ
พอคิดได้ถึงจุดนี้ เธอก็ลืมตาขึ้นทันที
ว่านเสี่ยวซานสะดุ้งกับท่าทางกะทันหันของเธอ “เพิ่งทาอายแชโดว์เสร็จเอง ทำเอาตกใจหมด”
หนานจือผ่อนลมหายใจเบา ๆ “ขอโทษนะ เมื่อกี้กำลังคิดอะไรอยู่”
ว่านเสี่ยวซานเลิกคิ้ว “เป็นไง คิดอะไรออกแล้วใช่ไหม?”
“น่าจะนะ”
เธอมองตัวเองในกระจกอย่างเหม่อลอย
ว่านเสี่ยวซานทำตามคำแนะนำของพวกเธอ และเริ่มทำสื่อออนไลน์ตั้งแต่ต้นเทอมนี้ เนื้อหาหลักเป็นเรื่องเครื่องสำอางกับอาหาร เธอมักลงวิดีโอสอนแต่งหน้า หรือรีวิวร้านอาหาร ตอนนี้มีผู้ติดตามเกือบหลายหมื่นคนแล้ว