【ซือเหนียน ไม่มีใครหรอกที่จะไม่รู้สึกอะไรเลย เมื่อคนที่ตัวเองชอบถูกคนอื่นหมายปอง】
【ตอนนั้นฉันอิจฉาหนานจือจริง ๆ เธอรู้จักคุณก่อนฉัน แถมยังเข้าใจคุณมากกว่าฉัน ส่วนฉันก็เป็นแค่คนที่มาทีหลัง ฉันไม่ยอมรับ ฉันกลัวว่าคุณจะเสียใจเพราะมิตรภาพที่ยาวนานกว่าสิบปี】
【ขอโทษนะ ฉันไม่ใช่เด็กผู้หญิงที่ใจดีและใจกว้างอย่างที่คุณคิด】
【ฉันแค่แคร์คุณมากเกินไป】
แต่เฝิงซือเหนียนกลับรู้สึกว่าไป๋เวยในตอนนี้ดูเป็นตัวของตัวเองมาก พอวางความระแวงที่มีลงได้แล้ว เขาก็โทรวิดีโอหาเธอทันที
พอรับสาย เฝิงซือเหนียนเห็นขอบตาแดงเรื่อของเธอ จึงเอ่ยปลอบอย่างอ่อนโยนว่า “เวยเวย อย่าเสียใจเลย คืนนี้ผมจะอยู่ฉลองปีใหม่กับคุณ”
ไป๋เวยเช็ดน้ำตาตรงหางตา ก่อนพยักหน้าด้วยความดีใจ “ได้สิ”
สำหรับหนานจือ บรรยากาศเทศกาลมีให้สัมผัสอยู่บ้างก็แค่ช่วงตรุษจีนเท่านั้น
เมื่อคืนเธอดูวิดีโอคอร์สไปจนเกือบสว่าง ตอนเช้าก็ช่วยเย่หรงเตรียมอาหาร พอตกบ่ายถังหยวนลากเธอไปเดินเล่นในห้าง พออาบน้ำล้างหน้าเสร็จตอนกลางคืนก็ล้มตัวลงนอน โดยไม่มีอารมณ์จะรอเคานต์ดาวน์ต้อนรับปีใหม่เลยแม้แต่น้อย
*
ทุกปีอันเหอจะจัดกิจกรรมฉลองปีใหม่ที่จัตุรัสกลางเมือง
ไป๋เวยไม่ได้สัมผัสบรรยากาศคึกคักและเป็นกันเองแบบนี้มานานแล้ว เธอจึงดึงเขาเดินเที่ยวไปทั่วอย่างมีความสุข
สามวินาทีก่อนเคานต์ดาวน์ปีใหม่ ทุกคนต่างตะโกนพร้อมกันเสียงดัง
ตอนที่ไป๋เวยเขย่งปลายเท้าขึ้นจูบเฝิงซือเหนียน ในใจเขากลับคิดว่า ถ้าหนานจืออยู่ด้วยก็คงดี
หนานจือนอนหลับสนิท พอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้นก็ได้รับคำอวยพรปีใหม่มากมาย