เฝิงซือเหนียนรู้ว่าช่วงนี้ไป๋เวยอารมณ์ไม่ค่อยดี พอไม่มีเรียนก็จะไปอยู่เป็นเพื่อนเธอ
หลังจากทะเลาะกันในคืนนั้น แม้ตอนนี้ทั้งคู่จะคืนดีกันแล้ว แต่ต่างก็รู้ดีว่ายากจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม
เฝิงซือเหนียนบอกเฝิงฉีว่าหลังจากเลิกกับไป๋เวย เขาก็กลับมามีแหล่งเงินใช้อีกครั้ง ทว่าเฝิงฉีรู้ทุกบาททุกสตางค์ที่เขาใช้ไป
นอกจากค่าใช้จ่ายทั่วไปแล้ว ค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับความรักต้องให้ไป๋เวยเป็นคนจ่ายเท่านั้น
เธอสละสิทธิ์รับเงินช่วยเหลือนักเรียนยากจนไปแล้ว ทั้งยังถูกลงโทษทางวินัยขั้นร้ายแรงเพราะซื้อเฉลยข้อสอบ จึงหมดสิทธิ์ได้รับทุนการศึกษา
ไป๋เวยไม่มีทางเลือก นอกจากต้องทำงานพิเศษต่อไป
ตอนแรกเธอยังยินดีเป็นฝ่ายออกเงิน ส่วนเฝิงซือเหนียนก็คิดถึงฐานะทางการเงินของเธอ จึงเลือกไปร้านธรรมดา ๆ
แต่เมื่อเวลาผ่านไป เฝิงซือเหนียนก็เริ่มรู้สึกว่าอาหารธรรมดา ๆ จืดชืดน่าเบื่อ อยากไปร้านหรู ๆ มากกว่า
ถ้าเป็นเมื่อก่อน ตอนที่ใช้เงินได้ตามใจ ไป๋เวยคงยินดีแน่นอน แต่ตอนนี้ทั้งคู่ต้องคบกันอย่างลับ ๆ ค่าใช้จ่ายเรื่องความรักจึงตกเป็นภาระของเธอคนเดียว
เดิมทีเธอก็ถูกเจ้านายที่ทำงานกดดันจนต้องอดทนกับเรื่องไม่เป็นเรื่องมากมายอยู่แล้ว ยังต้องมาเจอข้อเสนอของเฝิงซือเหนียนที่อยากกินร้านหรูอีก อารมณ์ของไป๋เวยจึงปะทุขึ้นหลายครั้ง ถึงขั้นขว้างปาข้าวของในห้องเช่าเสียหายไปไม่น้อย
เฝิงซือเหนียนหาข้ออ้างปัดเรื่องกับเฝิงฉี แล้วจ่ายเงินชดใช้ให้เจ้าของห้อง
ช่วงนี้ทั้งคู่ทะเลาะกันบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อปลอบไป๋เวย เขาจึงเป็นฝ่ายชวนเธอไปร้านอาหารกลางแจ้งแห่งหนึ่ง