“ฉันไม่นับเป็นคนตระกูลลู่หรอก” เจียงเจ้อพูดเสียงต่ำ “ฉันแซ่เจียง ท่านผู้เฒ่าไม่ค่อยชอบฉันด้วย”
หนานจือฟังแล้วรู้สึกหนักอึ้งในใจตามไปด้วย
ก่อนหน้านี้เธอเพิ่งค้นข้อมูลของผู้เฒ่าลู่ ลู่เจิ้นไห่มา แค่ผลงานและความสำเร็จตั้งแต่เกิดจนถึงตอนนี้ เธอก็ไล่อ่านไปแล้วถึงสองหน้า
ลู่เจิ้นไห่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังไม่ถึง 30 ปี ก่อตั้งกลุ่มบริษัทลู่ซึ่งครอบคลุมอุตสาหกรรมหลากหลายแขนง ก่อนจะค่อย ๆ ขยายไปสู่ตลาดนานาชาติ
ชีวิตครึ่งแรกของเขาเต็มไปด้วยเรื่องรักใคร่ ภรรยาเอกเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อยและไม่ได้ทิ้งลูกไว้แม้แต่คนเดียว
ตอนที่ลู่เจิ้นไห่ยังอยู่ในหัวเซี่ย เขาปักหลักที่เมืองท่า มีคนรักที่เปิดเผยต่อสาธารณะสามคน แม้จะเรียกว่าภรรยารอง แต่ก็ไม่ได้มีสถานะถูกต้องตามกฎหมาย หลายปีมานี้เขามีลูกหลานไม่น้อย ทว่ากลับรักเอ็นดูลู่หว่านชิงเพียงคนเดียว
ได้ยินว่าลู่หว่านชิงหน้าตาคล้ายภรรยาเอกที่จากไปก่อนวัยอันควร เขาจึงรักลูกสาวคนนี้อย่างไม่มีเงื่อนไข
แม้ภายหลังเธอจะตกหลุมรักผู้ชายที่มีภูมิหลังธรรมดา ลู่เจิ้นไห่ก็ยังยอมใจอ่อนและอนุญาตให้ทั้งคู่คบหากันในที่สุด
น่าเสียดายที่หญิงงามมักมีชะตาสั้น ลู่หว่านชิงกับสามีประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตพร้อมกันตอนอายุยังไม่ถึง 30 ปี
หนานจือค้นข้อมูลโดยละเอียดของลู่หว่านชิงไม่พบ อีกทั้งยังไม่รู้ชื่อสามีของเธอ
แต่จากเบาะแสที่ว่าพ่อแม่ของเจียงเจ้อเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย เธอจึงเดาว่าลู่หว่านชิงคือแม่ของเขา
บรรยากาศด้านหน้าเงียบขรึมลง คนสามคนที่เบาะหลังก็สังเกตเห็น จึงพร้อมใจกันเงียบตามไปด้วย
เมื่อมาถึงประตูทิศใต้ของมหาวิทยาลัยปักกิ่ง หนานจือลงจากรถแล้วกล่าวขอบคุณเจียงเจ้อ