เฉียนเฉียนก้มหน้าพูดอะไรกับฮวาฮวาเป็นชุด
เสียงเบามาก คนในห้องถ่ายทอดสดจึงฟังไม่ชัด
จากนั้นเธอก็แตะลงบนแผนที่ ชี้บอกทิศทาง
ฮวาฮวาพยักหน้า แล้ววิ่งพรวดเข้าไปในป่า
สีหน้าของเฉียนเฉียนจริงจังมาก หูแมวบนหมวกคลุมสีชมพูขยับกระดิกขึ้นลงตามท่าทางของเธอ
มองเผิน ๆ แล้วเหมือนผู้ใหญ่ตัวจิ๋วไม่มีผิด
ชาวเน็ตในห้องถ่ายทอดสดถูกความน่ารักเล่นงานอีกครั้ง
【เฉียนเฉียนเบบี๋น่ารักมากจริง ๆ】
【ไม่ใช่แค่น่ารัก ยังหน้าตาดีอีกด้วย จริงนะ ชีวิตจริงฉันไม่เคยเห็นเด็กที่สวยขนาดนี้มาก่อนเลย】
【สวยกว่าเด็กดังในเน็ตพวกนั้นอีก】
【เฮ้อ เด็กน่ารักขนาดนี้ถูกระบบลักพาตัวเด็กจับไป เห็นแล้วโมโหจริง ๆ】
【อย่าโมโหเลย อีกไม่กี่วันเบบี๋ก็จะได้กลับไปอยู่กับครอบครัวแล้ว】
【เมื่อวานฉันไปดูห้องถ่ายทอดสดของเสิ่นเจิงมา เขาพยายามมากจนตาแดงไปหมดแล้ว】
【เฮ้อ ห้องถ่ายทอดสดของผู้เข้าแข่งขันคนอื่นกับของเฉียนเฉียนเบบี๋นี่คนละบรรยากาศกันเลย】
【ใช่ ฉันเลยเฝ้าอยู่ฝั่งเฉียนเฉียนทั้งวัน ถึงบางครั้งจะลุ้นจนใจหาย อย่างน้อยส่วนใหญ่ก็สงบดี】
ฮวาฮวาวิ่งจากไป เหลือเฉียนเฉียนอยู่คนเดียว
เธอยอง ๆ อยู่บนพื้น ตัวกลมป้อมเหมือนก้อนแป้งสีชมพู แล้วสู้รบปรบมือกับมันเทศในดินต่อไป
ผ่านไปไม่นาน จู่ ๆ ก็มีเสียงสวบสาบดังมาจากด้านหลัง
คราวนี้เฉียนเฉียนระแวดระวังมาก ทันทีที่ได้ยินเสียง เธอก็หยิบกระบองช็อตไฟฟ้าออกจากเป้ จ่อไปยังพุ่มไม้ต้นเสียง
【แย่แล้ว ไม่ใช่ว่ามีอสูรกลายพันธุ์มาใช่ไหม】
【รู้อย่างนี้น่าจะให้เฉียนเฉียนเบบี๋ซ่อนอยู่บนต้นไม้ รอฮวาฮวากลับมาก่อน】
เมื่อชาวเน็ตในห้องถ่ายทอดสดมองเห็นชัด ๆ ว่ามีอะไรซ่อนอยู่ในพุ่มไม้ ทุกคนต่างตกตะลึง