อสูรพลิกดินมีรูปร่างคล้ายหมูป่า ขนดำทั้งตัว เพียงแต่ตัวเล็กกว่าหมูป่าเล็กน้อย
หลังจากกินรากบัวลายเมฆเข้าไป ร่างของอสูรพลิกดินก็ใหญ่ขึ้นหนึ่งรอบ
เฉียนเฉียนเงยหน้าขึ้นแล้วอุทานว่า “ว้าว”
“อสูรพลิกดิน ตัวสูงขึ้นเยอะเลยนะ”
ไม่ใช่แค่ตัวสูงขึ้น แม้แต่ขนแผงคอบนตัวก็แข็งราวกับเข็มเหล็ก
“นี่อะไรเหรอ?” เฉียนเฉียนยื่นมือไปแตะด้วยความอยากรู้อยากเห็น
อสูรพลิกดินพูดเสียงอู้อี้ “ระวังโดนทิ่มนะ”
พอได้ยินอย่างนั้น เฉียนเฉียนก็ระมัดระวังยิ่งขึ้น ค่อย ๆ แตะดูเบา ๆ
แข็งโป๊ก นิ้วมือเล็ก ๆ นุ่มนิ่มของเธอพอแตะลงไป ก็รู้สึกเหมือนโดนเข็มทิ่มจริง ๆ
ดวงตาเฉียนเฉียนเป็นประกาย เธอตบมือแล้วกระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ
“อสูรพลิกดิน เก่งขึ้นแล้วนะ!”
อสูรพลิกดินทึ่ม ๆ พยักหน้า “อื้ม ตอนนี้ฉันอยู่ขั้นหนึ่งแล้ว”
“แต่ว่า...” มันเขินอายเล็กน้อย “ฉันยังเก่งไม่เท่าพยัคฆ์ชาด”
แดนรกร้างก็เป็นเช่นนี้ อสูรกลายพันธุ์ที่เก่งที่สุดล้วนกินเนื้อ
ส่วนมันกินพืช ขนแข็งราวเข็มบนตัวก็มีไว้ป้องกันตัว
เฉียนเฉียนส่ายหัวน้อย ๆ โบที่ผมของเธอไหวไปมา
“แต่ดูยังไงก็เก่งมากแล้วนะ”
พอได้รับคำชมจากเฉียนเฉียน อสูรพลิกดินก็เขินจนเริ่มขุดดินอีกครั้ง
มันขุดจนพื้นเป็นหลุมเล็ก ๆ แล้ว
【เด็กน้อยสองตัวน่ารักจัง】
【อสูรพลิกดินหน้าตาดูน่ากลัว แต่ใจดีมากเลยนะ สั่งให้ทำอะไรก็ทำหมด】
【เสียดายจัง พวกเราฟังอสูรพลิกดินพูดไม่เข้าใจ】
【สงสัยจังว่าตอนนี้อสูรพลิกดินอยู่ขั้นหนึ่งแล้วหรือยัง?】
【น่าจะใช่นะ】
【ดูสิ เสี่ยวจินเปลี่ยนไปเยอะมาก】