ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเช่นกัน
【ทำไมยอดฝีมือถึงยกเสบียงให้เฉียนเฉียนหมดเลย】
【คงอยากให้เฉียนเฉียนขึ้นเป็นอันดับหนึ่งมั้ง】
【เฉียนเฉียนยังเด็กเกินไป ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา...ฉันว่ายังไงก็ต้องปกป้องเสิ่นเจิงไว้ดีกว่า】
【เบลกยังหาฐานที่มั่นใหม่ไม่เจอ รอบนี้เรามีโอกาสขึ้นเป็นอันดับหนึ่งสูงมาก】
【ยอดฝีมือกับเฉียนเฉียน ใครได้อันดับหนึ่งก็เหมือนกัน】
【ไม่เหมือนกันนะ รางวัลของอันดับหนึ่งคือหีบสมบัติเฉพาะตัว มีแค่ผู้เข้าแข่งขันคนนั้นเท่านั้นที่เปิดได้ แลกเปลี่ยนไม่ได้ พวกคุณลืมแล้วเหรอ】
เสิ่นเจิงยิ้มพลางลูบศีรษะเล็ก ๆ ของเฉียนเฉียน «ฉันคุยกับทางผู้บังคับบัญชาไว้แล้ว จะช่วยให้เธอได้อันดับหนึ่ง»
ฟ่านเฉินก็มอบเสบียงในมือให้เฉียนเฉียนทั้งหมดเช่นกัน
«เฉียนเฉียนดวงดี ต้องเปิดได้ของดีแน่ ไม่เหมือนพวกเรา หึ ๆ»
ฟ่านเฉินเกาแก้มอย่างเขิน ๆ เธอนี่มันมือดำชัด ๆ
ทั้งที่พ่อแม่ไม่สนใจ แต่เธอก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดได้
อาศัยความสามารถล้วน ๆ ไม่มีโชคช่วยแม้แต่น้อย
หลังถูกดึงเข้าแดนรกร้าง หีบสมบัติที่เธอได้ก็มีแค่ของปลอบใจขั้นต่ำ น่าสังเวชจนไม่อยากมอง
ถ้าไม่ใช่เพราะเธอเรียนสายวิทย์ แถมยังเป็นนักเรียนหัวกะทิ ป่านนี้คงอยู่ไม่รอดแล้ว
เฉียนเฉียนแม้จะไม่เข้าใจทั้งหมด แต่รู้ว่าพี่ชายไม่มีทางทำร้ายเธอแน่
«งั้นเฉียนเฉียนจะส่งมอบให้แล้วนะ~»
เสิ่นเจิงพยักหน้า «อืม เหลืออีก 1 นาที ทันอยู่»
【ผู้เข้าแข่งขันเสิ่นเฉียนเฉียนจากประเทศมังกรส่งมอบเนื้อวัวขั้นหนึ่ง 27,000 จิน ประเทศมังกรได้รับเนื้อวัวขั้นหนึ่ง 27,000 หมื่นจิน!】
【ผู้เข้าแข่งขันเสิ่นเฉียนเฉียนจากประเทศมังกรส่งมอบกระต่ายป่า 13 ตัว ประเทศมังกรได้รับกระต่ายป่า 13 หมื่นตัว!】