เมื่อแน่ใจว่าซือจานจะไม่เกิดเหตุไม่คาดคิดเพราะอารมณ์ตื่นเต้นเกินไปแล้ว คณะสืบสวนจึงเริ่มสอบปากคำ
สวีหลินนั่งอยู่ด้านนอกห้องผู้ป่วย ฟังคำสอบปากคำจากข้างใน จึงได้รู้เรื่องราวที่ซือจานถูกวางยาพิษ
ตอนนั้นอาวุธลับที่ซือจานรับผิดชอบวิจัยมีความก้าวหน้าแบบก้าวกระโดด หากวิจัยสำเร็จ กำลังรบของกองทัพประเทศหลงกั๋วก็จะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว
ซือจานเข้าใจดีว่างานวิจัยนี้สำคัญเพียงใด จึงทำการทดลองทั้งวันทั้งคืน หวังให้ประสบความสำเร็จโดยเร็ว
ไม่คิดว่าในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ หลูมั่ง นักศึกษาปริญญาโทฝึกงาน จะมาหาซือจานและพยายามเค้นถามว่าการวิจัยมีความก้าวหน้าในด้านใด
คำถามเหล่านั้นเป็นความลับสำหรับผู้ทำงานวิจัย ซือจานเองก็เซ็นสัญญารักษาความลับไว้แล้ว ไม่มีทางถูกเค้นถามจนหลุดปากง่าย ๆ
ซือจานไม่เพียงไม่หลุดปาก ยังหาทางผละออกมาได้อย่างชาญฉลาด
หลังจากออกมาแล้ว เขายิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล จึงย้อนกลับไปหาหลูมั่งเพื่อยืนยันข้อสงสัยในใจ
การย้อนกลับไปครั้งนั้นทำให้เขาเจอหลูมั่งกำลังขโมยข้อมูลเข้าให้ หากข้อมูลถูกขโมยไป ผลที่ตามมาย่อมเลวร้ายเกินคาด
ซือจานพุ่งเข้าไปขัดขวางโดยไม่ลังเล นอกจากจะห้ามแล้ว ยังลั่นสัญญาณเตือนด้วย
เมื่อเห็นซือจานพุ่งเข้ามาและกดสัญญาณเตือน หลูมั่งก็ลงมือกับเขาทันที
จากความทรงจำของซือจาน ทั้งสองเพิ่งโต้เถียงกันได้แค่สองประโยค เขาก็หมดสติไปอย่างกะทันหัน
หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น ซือจานก็ไม่รู้
ส่วนข้อมูลถูกขโมยไปหรือไม่ ซือจานก็ไม่ทราบเช่นกัน