สวีหลินเข้าไปในห้องลับได้อย่างง่ายดาย เธอไม่มีเวลาไล่นับว่ามีกล่องเล็กกล่องใหญ่อยู่กี่ใบ เห็นอะไรเธอก็เก็บหมด
ไม่ต้องพูดอะไรมาก เก็บให้หมดก่อนแล้วค่อยว่ากัน ของล้ำค่าน่ะ กลับไปค่อยดูก็ยังไม่สาย
นอกจากของล้ำค่าในห้องลับแล้ว ในลานบ้านยังฝังกล่องใบใหญ่ไว้อีกห้าใบ ข้างในบรรจุทองคำเปลว แท่งเงินโบราณ และอีกกล่องหนึ่งที่เต็มไปด้วยเหรียญทองแดง
สวีหลินหยิบเหรียญทองแดงขึ้นมาดู พบว่าเป็นเหรียญสมัยราชวงศ์ถัง การค้นพบนี้ทำให้เธอสงสัยว่าของล้ำค่าทั้งห้ากล่องอาจเป็นของที่คนสมัยก่อนทิ้งไว้
โธ่เอ๊ย ช่างตกมาเป็นของเธอเสียเปล่า
ออกจากลานบ้านแล้ว สวีหลินก็วิ่งไปยังจุดต่อไป เธอต้องแข่งกับอาซง ดูซิว่าใครจะเคลื่อนไหวได้เร็วกว่ากัน
ตอนสอบสวนอู๋เฉิงกวัง หลิวจื้อก็อยู่ด้วย ไม่รู้ว่าคราวนี้หลิวจื้อจะล้างมลทินให้ตัวเองได้หรือเปล่า
สวีหลินคิดว่าคนเลวยิ่งแตกคอกันยิ่งดี ทางที่ดีให้พวกมันสู้กันจนตายไปข้างหนึ่ง
คนเลวกัดกันเองย่อมดีกว่าหันมากัดคนอื่น
สวีหลินวิ่งไปจนถึงตีสามกว่า ไล่ไปตามสถานที่ที่อู๋เฉิงกวังสารภาพไว้ได้เกือบครึ่ง จึงกลับมาที่บ้านร้าง
พอดีกับที่เจอพวกอาซงเก็บงานเสร็จ สวีหลินจึงเดินตามหลังพวกเขาไปอย่างอารมณ์ดี
อาซงที่ไม่รู้อะไรเลยคราวนี้ขนของอย่างระมัดระวัง ลูกน้องของเขากระจายตัวออกไปไกลกว่าสองลี้
พวกเขาทำแบบนี้เพื่อป้องกันไม่ให้ใครสะกดรอยตาม แต่คิดไม่ถึงว่าสวีหลินจะตามพวกเขาทันอยู่ดี
พวกเขาออกจากเมืองไปตรง ๆ แล้วเดินไปตามถนนหลวงไม่หยุด
สิ่งที่ทำให้สวีหลินดีใจคือทิศทางที่พวกเขามุ่งหน้าไปเป็นทางเดียวกับคอมมูนเซี่ยงหยางพอดี แบบนี้เธอก็กลับกองผลิตได้สะดวก