แม่ของเด็กหน้าเสือคิดว่า ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ข่าวคงส่งไปถึงตระกูลหวังแล้วในตอนนี้
คิดว่ามังกรหลังบ้านของตระกูลหวังคงเอาแต่ด่ากระทบกระเทียบไปอีกหลายวัน
เธอจึงจับมือสวีหลินไว้แล้วปลอบว่า “ถ้าได้ยินใครในหมู่บ้านวิ่งมาด่ากราดที่ลานปัญญาชน เธออย่าเก็บไปคิดมากนะ
พวกเขาไม่ได้ด่าเธอหรอก แต่กำลังด่าปัญญาชนซูกับปัญญาชนฉินต่างหาก”
“ใช่ ๆ เมียของตระกูลหวังเป็นมังกรหลังบ้าน ปัญญาชนซูกับปัญญาชนฉินอยากแย่งหม้อเหล็กหากินของบ้านเขา ก็ต้องโดนด่าอยู่แล้ว”
แม่ของเอ้วาก็ช่วยพูดเสริม พวกเธอคิดถึงเรื่องนี้จึงมาหาสวีหลินเพื่อบอกเรื่องต่าง ๆ มากมาย
อย่างน้อยก็ต้องทำให้สวีหลินเข้าใจว่าทำไมเมียตระกูลหวังถึงด่าคน และต้องทำให้เธอเข้าใจด้วยว่าปัญญาชนซูกับปัญญาชนฉินทำเกินไปจริง ๆ
ถ้าฉินฟางเป็นหมอ มีใบประกอบวิชาชีพการแพทย์ ก็ยังพอว่า อย่างน้อยก็มีเหตุผลที่จะเบียดหมอประจำหมู่บ้านของตระกูลหวังให้พ้นตำแหน่ง
แต่ปัญญาชนฉินนั่นเป็นใครกัน? ไม่ได้เป็นอะไรเลยสักอย่าง
แค่ที่บ้านมีหัวหน้าพยาบาลคนหนึ่ง ตัวเองยังไม่ถือว่าเป็นหมอด้วยซ้ำ กลับคิดจะแย่งงานกับหมอเท้ายายที่ผ่านการฝึกอบรมมาแล้ว
อย่าว่าแต่ตระกูลหวังกับครอบครัวของเขาจะไม่ยอมเลย พวกชาวบ้านอย่างพวกเราก็ไม่ยอมเหมือนกัน
ใครจะกล้าให้ปัญญาชนฉินรักษาโรคกันล่ะ พวกเขายังกลัวว่าจะรักษาโรคเล็กให้กลายเป็นโรคใหญ่เสียด้วยซ้ำ
ที่น่ากลัวที่สุดคือโรคยังรักษาไม่หาย แต่ชีวิตกลับหายไปก่อน
คนกลุ่มนั้นพูดคุยหัวเราะกันไปตลอดทาง จนกลับมาถึงลานปัญญาชน สวีหลินไม่ได้เก็บซูเหลียงกับฉินฟางมาใส่ใจเลยสักนิด อยากจัดการพวกเขาเมื่อไรก็มีโอกาสอีกเยอะ