สวีหลินคว้าคอแม่มดชราขึ้นมา แล้วยกร่างไปโยนตรงหน้าซือหาน ก่อนพูดว่า “ส่งตัวเธอไปสอบสวนเถอะ น่าจะได้ข่าวที่ไม่คาดคิดด้วย”
“คุณไม่ไปด้วยกันเหรอ? ความดีความชอบนี้มีส่วนของคุณด้วยนะ” ซือหานจับตัวแม่มดชราไว้แล้วถาม
สวีหลินส่ายหน้า “ไม่ล่ะ ฉันไม่สนใจความดีความชอบหรอก”
พูดจบ สวีหลินก็เม้มปากพลางแหงนมองท้องฟ้า มุมปากมีรอยยิ้มบาง ๆ ในใจคิดว่า ฉันสนใจบุญวาสนาต่างหาก
ใครจะคิดว่า นอกจากการรักษาคนและช่วยชีวิตจะได้บุญวาสนาแล้ว การจับคนร้ายก็ยังได้บุญวาสนาด้วย
ไม่ว่าจะใช้บุญวาสนาฝึกฝนพลัง หรือสะสมไว้ให้บุญวาสนาคุ้มครองตัว สวีหลินก็ได้ประโยชน์อย่างประเมินค่าไม่ได้
แม่มดชราคนนี้ทำร้ายผู้คนมานับไม่ถ้วน จับตัวเธอได้บุญวาสนามากกว่าการแจ้งจับสวีเฉิงหลินหลายเท่า
“ขอบคุณนะ” ซือหานเม้มปาก แววตาจริงจัง “ความดีความชอบที่เป็นของคุณจะไม่ขาดไปแม้แต่น้อย ผมรับรอง”
สวีหลินหันไปยิ้มให้ซือหาน ไม่ได้พูดเรื่องนี้ต่อ
ตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังมาจากนอกประตูเรือน ไม่นานกัวอันก็นำคนมาปรากฏตัวที่หน้าประตู
เมื่อเห็นหญิงชราในมือซือหาน กัวอันก็อดถามไม่ได้ว่า “ซือหาน ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร?”
“คนที่อยู่เบื้องหลังการลงมือกับพ่อผม หัวหน้ากัวลองสอบสวนดูก็รู้เอง” ซือหานพูดพลางส่งตัวหญิงชราให้กัวอัน
“ทำได้ดีมาก” กัวอันรับตัวเธอมาแล้วเอ่ยชม จากนั้นก็มองสวีหลินอย่างสงสัย ไม่เข้าใจว่าทำไมสวีหลินถึงมาอยู่ที่นี่
พอเหลือบมองใบหน้าหล่อเหลาของซือหานอีกครั้ง กัวอันก็รู้สึกว่าตัวเองเข้าใจความจริงแล้ว
เขารีบสอบสวนแม่มดชรา ไม่มีเวลาพูดคุยมาก จึงพาคนออกไปอย่างเร่งรีบ