ภายในวังวนราวกับมีวิญญาณเร่ร่อนนับหมื่นนับพันกำลังพลุ่งพล่าน กรงเล็บประหลาดนับไม่ถ้วนยื่นออกมาจากหมอกดำ ฉุดกระชากชายชุดคลุมดำบนรถเมฆจากทุกทิศทุกทาง
ชายชุดคลุมดำเดือดดาล เขาประสานมือร่ายอาคม หวังขัดขวางการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวนี้
คาดไม่ถึงว่าอาคมของเขายังไม่ทันสำแดง ก็ถูกวังวนกลืนกินไปเสียก่อน จากนั้นรถเมฆกับร่างของเขาก็ประหนึ่งก้อนหิมะที่ตกลงในน้ำมันดำ เดี๋ยวเดียวก็หายวับไป
แรงกดดันอันแข็งแกร่งพลันคลายลง ม่อเสี่ยวซีรู้สึกคาวเลือดในลำคอ ก่อนกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง
คราวนี้ไม่ใช่เลือดสีแดงสด แต่เป็นเลือดคั่งสีดำสนิท
ในเวลาเดียวกัน ลายมารสีดำสนิทก็เริ่มลามขึ้นบนใบหน้าของม่อเสี่ยวซี พลังชีวิตในร่างเหือดหายอย่างรวดเร็ว
นี่คือการถูกพลังย้อนกัดจากวิชาดับสูญ เกือบทำให้นางเหี่ยวแห้งโรยรา
ยามนั้น กระบี่เซียนพลันปรากฏขึ้นทันเวลา รับร่างนางที่ร่วงหล่นไว้ได้อย่างมั่นคง ก่อนพุ่งออกจากที่นี่ไปด้วยเสียงฟิ้ว
เมื่อม่อเสี่ยวซีลืมตาขึ้น ก็พบว่าปีศาจประหลาดมากมายมหาศาลกำลังถอยกลับไปยังเขตหมอกราวกับกระแสน้ำ
รถเมฆกับชายชุดคลุมดำผู้นั้นก็หายไปเช่นกัน คงถูกกำจัดแล้ว
นางถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วรีบโคจรคัมภีร์พลังวิญญาณไม้ที่อายุยืนกับวิชาฟื้นฟู เพื่อต่ออายุให้ตนเอง
ครึ่งชั่วยามต่อมา ม่อเสี่ยวซีลุกขึ้นยืน เก็บร่มเฉียนคุนที่พังยับเยินกลับมา แล้วซ่อมแซมมันอีกครั้ง
เมื่อตรวจดูคุณสมบัติของตน นางก็พบว่าขั้นเพิ่มขึ้นอีกระดับแล้ว:
[ชื่อ: ม่อเสี่ยวซี]
[ขอบเขต: เสวียนหุนขั้นห้า (89/1000000)]
[ขอบเขต: ขั้นหลอมแรงวิญญาณชั้นหก]
[พลังวิญญาณ: 600/600] (ยกระดับขอบเขตเพื่อปลดล็อกขีดจำกัดสูงสุด)