ม่อเสี่ยวซีสังเกตเห็นความผิดปกติของแม่น้ำหมิงเหอเป็นคนแรก นางพุ่งออกจากตำหนักราชันยมโลกในก้าวเดียว ก่อนยืนอยู่บนบันไดแล้วชะโงกมองลงไป
หลู่เต้าจื่อกับอาหมินเหาะมาจากตำหนักข้างเช่นกัน ทั้งคู่มองแม่น้ำหมิงเหอที่กำลังเดือดพล่านด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
เห็นเพียงดวงวิญญาณตกค้างและวิญญาณอาฆาตนับไม่ถ้วนพุ่งขึ้นมาจากก้นแม่น้ำ ยื่นกรงเล็บสีเทาอมเขียวออกไปทางตำหนักราชันยมโลกพลางคำรามไร้เสียง
ส่วนวิญญาณเร่ร่อนอีกมากมายดูเหมือนกำลังพยายามพุ่งขึ้นฝั่ง ปกคลุมทั่วฟ้าดินจนชวนให้หวาดผวา
ขณะเดียวกัน แม่น้ำลืมเลือนเบื้องบนก็ค่อย ๆ ห้อยย้อยลงมา ราวกับจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับแม่น้ำหมิงเหอ
“ฝ่าบาท ดูเหมือนมีบางอย่างกำลังจะออกมา”
หลู่เต้าจื่อมีสีหน้าหวาดหวั่น “เมื่อหลายปีก่อน ตอนที่นิรยาสลายดับ แม่น้ำหมิงเหอก็ปั่นป่วนเช่นนี้”
ม่อเสี่ยวซีขมวดคิ้ว พลันหยิบตราราชันยมโลกออกมา เตรียมกดปราบเหล่าวิญญาณเบื้องล่างได้ทุกเมื่อ
ทันใดนั้น ท่ามกลางหมื่นภูตผีก็มีศิลายักษ์สีขาวดุจหิมะและใสกระจ่างก้อนหนึ่งผุดขึ้นมา
“ศิลาสามภพ! นี่คือศิลาสามภพ!”หลู่เต้าจื่อร้องอุทานเสียงหลง
ในหัวของม่อเสี่ยวซีพลันมีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นเช่นกัน: [ค้นพบเศษศิลาสามภพ ต้องการใช้พลังจิตหนึ่งล้านหน่วยซ่อมแซมหรือไม่?]
เป็นศิลาสามภพจริง ๆ สมบัติล้ำค่าแห่งแดนเทพในตำนาน สามารถสะท้อนอดีตชาติทั้งสาม มองเห็นเรื่องราวในอดีตและอนาคต อีกทั้งยังสะท้อนสายสัมพันธ์แห่งบุพเพและวัฏจักรแห่งโชคชะตาได้
หากบำเพ็ญตนสูงพอ ยังสามารถแก้ไขลวดลายยันต์บนศิลาสามภพ เพื่อเปลี่ยนเส้นทางชะตาชีวิตของผู้ที่ถูกกำหนดไว้แล้วได้อีกด้วย
เพราะฉะนั้นของสิ่งนี้จะปล่อยให้อยู่ข้างนอกไม่ได้เด็ดขาด