ม่อเสี่ยวซีชักกระบี่วิญญาณออกมา ฟันไส้เดือนที่อยู่ใต้เท้า
ไส้เดือนจำนวนมากขาดเป็นท่อน น้ำสีเขียวคล้ำไหลทะลักออกมา
“ดูเหมือนจะเป็นรากของพืช” ใครบางคนที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยเสียงเบา
ม่อเสี่ยวซีผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอกเล็กน้อย ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นเหนือศีรษะ
“ผู้เข้าทดสอบจงเข้าไปในเหมืองทันที! เลือกเส้นทางขุดแร่ด้วยตนเอง เครื่องมือขุดแร่อยู่ริมทาง แต่ละคนรับไปคนละชุด ห้ามลักลอบเก็บแร่ผลึกม่วง และห้ามเก็บเครื่องมือขุดแร่ลงถุงเก็บของ ผู้ฝ่าฝืนมีโทษประหารสถานเดียว!”
เอาเถอะ นี่มันขุดแร่จริง ๆ ด้วย
ม่อเสี่ยวซีตบมือเผยจิ้งเบา ๆ แล้วเดินนำไปยังอุโมงค์เหมืองที่พรุนราวรังมด
นางใช้เนตรมายายมโลกกวาดมองอุโมงค์เหมืองที่สลับซับซ้อนราวรังมด ก่อนจะเลือกอุโมงค์หนึ่งแล้วรีบเดินไปถึงปากทาง จากนั้นหยิบตะกร้าหวายใบหนึ่งขึ้นมาจากพื้น ภายในมีเสียมอยู่หนึ่งด้าม
ม่อเสี่ยวซีหยิบเสียมมาสองด้าม ก่อนหันไปกล่าวกับเผยจิ้งและพี่น้องที่ตามมา “พวกเราอยู่รวมกันไม่ได้ เพราะในอุโมงค์แต่ละแห่งมีหมอกพิษทำให้เกิดภาพหลอน หากหลายคนตกอยู่ในภาพหลอนพร้อมกัน มีโอกาสสูงที่จะหันมาทำร้ายกันเอง”
“จ-จริงหรือ?” เผยจิ้งตื่นตระหนกอยู่บ้าง จึงได้แต่ชักมือกลับ แล้วทำตามอย่างม่อเสี่ยวซี หยิบเสียมมาสองด้ามกับตะกร้าหวายหนึ่งใบ
ม่อเสี่ยวซีพยักหน้า โบกมือให้พี่น้องทั้งสอง “ข้าจะเข้าไปก่อน พวกเจ้าสองคนระวังตัวด้วย หากขุดได้แร่ให้ใส่ลงในตะกร้าหวายทันที ตะกร้านั่นบันทึกจำนวนได้”
เผยจิ้งพยักหน้า ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ขณะมองส่งม่อเสี่ยวซีจากไป
ภายในเหมืองมืดสลัวและชื้นแฉะ ส่งกลิ่นคาวเหม็นชวนคลื่นเหียน หมอกสีเขียวคล้ำลอยเป็นริ้วซึมออกมาจากดินตามผนังถ้ำ ก่อนจะค่อย ๆ กระจายไปในอากาศ