เมาตั้นประสานมือร่ายเคล็ดวิชา ค่อย ๆ เปิดฝาเตาหลอมยา
กลิ่นหอมสะอาดสงบของเม็ดยาโชยมา พลันช่วยปลอบประโลมญาณที่ปั่นป่วนของม่อเสี่ยวซี
จากนั้นยาเม็ดสีดำสนิทเก้าเม็ดก็ลอยออกจากเตาหลอม ตกลงในขวดหยก
เมาตั้นยื่นขวดหยกให้ “ฝ่าบาท ท่านนำไปกินก่อนเถิด ข้าจะหลอมต่อ”
ม่อเสี่ยวซีพยักหน้า รับขวดหยกมา แล้วโยนยาเม็ดทั้งเก้าเข้าไปในทะเลวิญญาณทันที
ภายในทะเลวิญญาณ วิญญาณที่ใกล้แตกสลายค่อย ๆ ดูดซับฤทธิ์ยา กายวิญญาณจึงเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นทีละน้อย
ขณะเดียวกัน แสงอักขระรอบตัวแมวน้อยก็สว่างเจิดจ้า คล้ายมีพลังบางอย่างกำลังกระชากกายวิญญาณอย่างต่อเนื่อง หมายดึงวิญญาณของม่อเสี่ยวซีออกจากร่างแมว
ม่อเสี่ยวซีไม่อาจควบคุมตนเองได้ จึงทำได้เพียงหยิบโอสถคืนชีพเก้าผันออกมาหนึ่งกำ ยัดใส่ปากแมว พร้อมกับกวาดยาอีกมากเข้าไปไว้ในทะเลวิญญาณของตน
คาดไม่ถึงว่ากายวิญญาณของนางกลับถูกดึงออกเร็วยิ่งกว่าเดิม เพราะจู่ ๆ วิญญาณของแมวก็ปรากฏขึ้นจากที่ใดไม่รู้ และกำลังเข้าครอบครองร่างแมวทีละน้อย
โชคดีที่กายวิญญาณของม่อเสี่ยวซีได้รับการหล่อเลี้ยงจากยาเม็ดทั้งสองชนิด จนจับตัวเป็นรูปเป็นร่างอย่างรวดเร็ว
นางเงยหน้ามองร่างธรรมกุมารสามเนตรกลางอากาศ สะบัดมือปล่อยโซ่ภูตผี ฟาดแสงอักขระรอบด้านให้แยกออกอย่างแรง
จากนั้นตวาดเสียงดัง “แปรพลังจิต!”
ไม่ว่าลวดลายยันต์ค่ายกลเหล่านี้จะลึกล้ำเพียงใด ก็ล้วนใช้พลังเซียนเป็นรากฐาน ดังนั้นการแปรพลังเซียนเหล่านี้ให้เป็นพลังจิตย่อมทำได้
ชั่วพริบตา พลังจิตนับไม่ถ้วนหมุนวนหลอมรวมเข้าไปในกายวิญญาณ แล้วเติมเข้าไปในช่องเก็บสำรอง
ลวดลายยันต์ค่ายกลรอบด้านค่อย ๆ เลือนแสง ไม่นานก็สูญเสียอำนาจควบคุม