กระบี่ยักษ์ที่มีสายฟ้าแลบแปลบปลาบพันรอบ แผ่อำนาจไร้ผู้เทียบติด ฟันภูเขาลูกหนึ่งขาดสะบั้นในพริบตา
ชั่วพริบตานั้น เศษหินแตกกระจาย ฝุ่นควันฟุ้งตลบ ก่อนจะถูกพัดกวาดหายไปอย่างรวดเร็ว
เงาร่างหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้นจากหมู่เมฆหมอก
รอบกายเขาเปล่งแสงเรืองรอง ราวกับเทพเจ้าผู้ทอดสายตามองม่อเสี่ยวซีอย่างเย่อหยิ่ง เขาสะบัดมือปัดการโจมตีจากกระบี่เทพจื่อเซียว ก่อนมุมปากจะยกขึ้นเล็กน้อย “เจ้าจำได้หมดแล้วหรือ?”
ม่อเสี่ยวซีหรี่ตาลงเล็กน้อย พลางท่องในใจ “ทัณฑ์สวรรค์จื่อเซียว!”
หึ่ง~
กระบี่สีม่วงนับไม่ถ้วนสว่างวาบขึ้นรอบด้าน ทุกเล่มอาบประกายสายฟ้า พุ่งฉิวเข้าใส่ซูเจาฉิน
ขณะเดียวกัน ม่อเสี่ยวซีก็เปิดเนตรเทพตรงหว่างคิ้ว ครอบซูเจาฉินไว้ภายใน
ในสายตาของนาง รูปลักษณ์ของ “ซูเจาฉิน” เปลี่ยนไปแล้ว เมื่อมองทะลุเปลือกนอก นางก็เห็นสิ่งมีชีวิตอีกชนิดหนึ่งซ่อนอยู่ภายใน
มันคือมารนอกแดนฟ้าที่งดงามเจิดจ้าและชวนพิศวง รอบกายมีหมอกมารหนาทึบโอบล้อม ระหว่างคิ้วมีผลึกมารรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ซึ่งมีอานุภาพคล้ายคลึงกับเนตรเทพอย่างยิ่ง
“ที่แท้มารนอกแดนฟ้าก็แฝงตัวอยู่ในแต่ละภพมานานแล้ว”
ม่อเสี่ยวซีหัวเราะเยาะ
คราวนี้นางเข้าใจเสียทีว่าเหตุใดในมิติลับเสวียนหยวน สำนักเทพวิถีสวรรค์จึงเหลือเพียงลูกแมวตัวเดียว
เพราะทุกคนในสำนักเทพวิถีสวรรค์ รวมถึงสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาทั้งหมดในมิติลับเสวียนหยวน ล้วนถูกมารนอกแดนฟ้าที่ปลอมเป็นซูเจาฉินสังหารจนสิ้น
บางทีมันอาจกลืนกินเปลววิญญาณเพลิงของซูเจาฉินไปบางส่วน จึงรักษาความทรงจำของเขาไว้ได้เล็กน้อย ทั้งยังเคยบำเพ็ญอยู่ในสำนักเทพวิถีสวรรค์ช่วงหนึ่ง และเข้าร่วมสงครามเซียนกับมาร จนเป็นเหตุให้หกภพแตกสลาย