จิตวิญญาณเครื่องรางน้อยพยักหน้าหงึก ๆ “ข้าจะไปเกลี้ยกล่อมมันเดี๋ยวนี้!”
พูดจบก็พุ่งพรวดออกไป ไล่ตามกระบี่เซียนวนอยู่หลายรอบ กว่าจะขวางมันไว้ได้อย่างยากเย็น
อาวุธทั้งสองเผชิญหน้ากันอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายจิตวิญญาณเครื่องรางน้อยก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ นั่งอยู่บนหอกยาวสะอึกสะอื้นแสร้งทำเป็นร้องไห้
กระบี่เซียนดูท่าจะตกใจกับการแสดงของมัน จึงเริ่มวนรอบหอกยาว คล้ายกำลังเอาใจอีกฝ่าย
ม่อเสี่ยวซีเห็นแล้วรู้สึกขบขัน จึงเด็ดแตงหอมมาผลหนึ่ง แล้วนั่งกินบนรูปสลักหยกดอกบัว
รูปสลักหยกดอกบัวสูงขึ้นถึงหกเจ็ดเมตรแล้ว ดอกขนาดมหึมากว้างถึงสี่ห้าเมตร
บนฐานดอกบัวมีมังกรเขียวตัวหนึ่งโปร่งใสแวววาวเลื้อยวนอยู่ บางครั้งก็พลิกตัวไปมา ก่อให้เกิดผลึกหลายเม็ดที่เปี่ยมด้วยแรงวิญญาณ
ตอนนี้รอบฐานดอกบัวเต็มไปด้วยผลึกเช่นนี้ มีสายน้ำไหลเอื่อยผ่านระหว่างพวกมัน
ม่อเสี่ยวซีหยิบผลึกรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนขึ้นมาชิ้นหนึ่ง สัมผัสได้ถึงแรงวิญญาณมหาศาลภายใน จึงลองดูดซับมัน
ชั่วพริบตา ไอเย็นสายหนึ่งหลอมรวมเข้าสู่เส้นลมปราณ ไหลไปยังตันเถียน และถูกต้นไม้รากวิญญาณสายฟ้าดูดซับไปจนหมด
ดูท่าสิ่งนี้คงเป็นหินวิญญาณ แถมยังมีระดับไม่ต่ำด้วย นางดูดซับเพียงก้อนเดียว ก็เทียบได้กับการนั่งสมาธิบำเพ็ญตลอดทั้งวัน
ม่อเสี่ยวซีดูดซับต่อเนื่องหลายก้อน รู้สึกว่าแรงวิญญาณในร่างเปี่ยมล้น ต้นรากวิญญาณสายฟ้าในตันเถียนก็คลี่ขยายออกเล็กน้อย
ขณะนั้นเอง กระบี่เซียนก็ตามหลังหอกยาวมาหยุดตรงหน้านาง
เงาร่างมายาร่างหนึ่งปรากฏออกมาจากภายในกระบี่เซียน
รูปร่างของมันคล้ายจิตวิญญาณเครื่องรางน้อย ดูเหมือนเด็กอายุไม่กี่ขวบ ทำหน้าขรึมพลางกวาดตามองนาง