ความดับสูญ สมดังชื่อ ย่อมทำลายพลังชีวิต สลายพลังวิญญาณ และกัดกร่อนวิญญาณ
เมื่อบรรลุขั้นสมบูรณ์ ผู้ใช้วิชาลับนี้ย่อมชักนำกุยซูมาได้ จนพลังชีวิตของสรรพสิ่งดับสิ้น
กระทั่งยังผนึกดวงวิญญาณที่มีขอบเขตสูงกว่าตนเองถึงสามขั้นใหญ่ได้
ทว่าในขณะที่ใช้วิชาลับนี้ ผู้ใช้จะต้องเผชิญการถูกพลังย้อนกัดด้วย หากไม่ร้ายแรงก็ทำให้วิญญาณไม่มั่นคง หากร้ายแรงก็จะกลายเป็นครึ่งมารครึ่งปีศาจ วิญญาณดับสูญ
ม่อเสี่ยวซีขมวดคิ้วเล็กน้อย
วิชาลับนี้ช่างน่ากลัวจริง ๆ
แต่หากบรรลุความเข้าใจจนถึงขั้นสมบูรณ์ บางทีมันอาจกลายเป็นไพ่ตายใบสุดท้ายของนางก็ได้
นางหลับตาลงครู่หนึ่ง แล้วท่องในใจว่า “เข้าใจความดับสูญให้ได้ 11,110 ครั้ง!”
ชั่วพริบตา คริสตัลปีศาจกองพะเนินแปรเปลี่ยนเป็นพลังจิตสายแล้วสายเล่า ช่วยให้นางเข้าใจความดับสูญซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เมื่อความดับสูญค่อย ๆ ก้าวจากขั้นเริ่มต้นสู่ขั้นสำเร็จเล็กน้อยและขั้นสำเร็จใหญ่... ไอมารดำทะมึนก็พลุ่งขึ้นทั่วร่างนาง
ไอมารกัดกร่อนผิวหนัง เส้นลมปราณ กระดูก และทะเลวิญญาณทีละนิ้ว ผิวทั่วร่างปรากฏลายมารประหลาด คล้ายดอกม่านซานฮวาค่อย ๆ เบ่งบาน
ส่วนในทะเลวิญญาณของนาง กลับมีเมล็ดพันธุ์มารสีดำสนิทก่อรูปขึ้น เมล็ดพันธุ์มารพยายามกัดกร่อนดวงวิญญาณของนางหลายครั้ง แต่ถูกชิงเหลียนขัดขวางไว้ได้
เมื่อเห็นดังนั้น ม่อเสี่ยวซีก็ตื่นตระหนกอย่างยิ่ง ถึงขั้นนึกเสียใจที่ฝึกวิชาของสำนักมารโดยพลการ
แต่เวลานี้อยากหยุดก็หยุดไม่ได้ พลังจิตไม่อยู่ในการควบคุม เอาแต่ทำความเข้าใจวิชานี้ซ้ำไปซ้ำมา
สิบครั้ง ร้อยครั้ง พันครั้ง หมื่นครั้ง...
เมื่อความดับสูญบรรลุขั้นสมบูรณ์ในที่สุด เมล็ดพันธุ์มารในทะเลวิญญาณก็กลายเป็นมังกรดำตัวเล็กที่เลื้อยไปมา มันขดตัวอยู่ข้างดอกบัวสร้างสรรค์อย่างว่าง่าย