เก็บเนื้อสัตว์น้ำแข็งไว้แล้ว ม่อเสี่ยวซีก็เดินหน้าต่อ นางใช้ลูกเกาลัด 20 ชั่งแลกเสื้อหนังสัตว์น้ำแข็งสีขาวราวหิมะจากแผงลอยอีกแห่ง แล้วสวมทับเสื้อคลุมสีดำ
จากนั้นนางเดินเข้าร้านแห่งหนึ่งเพื่อดูสินค้าภายใน
สิ่งของที่ขายในร้านแทบไม่ต่างจากในมิติลับเทียนหยวน มีเพียงยาเม็ดปราณโลหิตที่คุณภาพดีกว่าและราคาถูกมาก แค่เม็ดละ 5 หินวิญญาณชั้นต่ำ
หากเป็นที่เมืองเทียนหยวน อย่างน้อยต้องขายได้หนึ่งหมื่นคริสตัลปีศาจ
“เถ้าแก่ หากซื้อจำนวนมากจะลดราคาได้หรือไม่?” ม่อเสี่ยวซีชี้ไปยังยาเม็ดปราณโลหิตในตู้
เถ้าแก่เหลือบมองนาง แต่ไม่เห็นใบหน้า แม้แต่กลิ่นอายก็สัมผัสไม่ได้
ใจเขาพลันสะท้าน รีบกล่าวว่า “ข้าลดให้ท่านได้หนึ่งส่วนสิบ ไม่ทราบว่าท่านต้องการซื้อเท่าใด?”
“ลดสองส่วนสิบได้หรือไม่? ท่านมีเท่าใด ข้าก็ซื้อทั้งหมด” ยาเม็ดปราณโลหิตช่วยเสริมสร้างร่างกาย น้องชายเสี่ยวเป่ย ต้าจวง และท่านลุงใหญ่ต่างก็จำเป็นต้องใช้
พวกเขาเป็นผู้บำเพ็ญเช่นเดียวกัน แต่เมื่อเทียบกับผู้บำเพ็ญในมิติลับปีศาจวิญญาณแล้ว ร่างกายอ่อนแอกว่า สีหน้าก็ซีดเซียวกว่า
เถ้าแก่ชะงัก “ท่านจะซื้อทั้งหมดหรือ? ที่นี่มียาเม็ดปราณโลหิตอยู่ 200 เม็ดเชียวนะ”
ม่อเสี่ยวซีพยักหน้า “200 ก็ 200 เม็ด ท่านเอายาเม็ดมา ข้าจะจ่ายให้”
เถ้าแก่กะพริบตาปริบ ๆ ก่อนยกกล่องหยกใบหนึ่งมาวางบนโต๊ะ “ยาเม็ดปราณโลหิต 200 เม็ดอยู่ในนี้ เชิญตรวจดู”
ม่อเสี่ยวซีกวาดตามอง ยืนยันว่าไม่มีปัญหาแล้วจึงหยิบยาวิเศษต้นหนึ่งซึ่งเปล่งประกายเจิดจ้าออกมา “ข้าใช้หญ้าวิญญาณม่วงขั้นห้านี้แลกได้หรือไม่?”
“หญ้าวิญญาณม่วงขั้นห้า?” เถ้าแก่รับหญ้าวิญญาณม่วงที่ยังมีรากติดอยู่มาตรวจอย่างละเอียด พลันดีใจอย่างยิ่ง “ได้! ได้แน่นอน!”
เถ้าแก่มีประสบการณ์กว้างขวาง ย่อมรู้จักยาวิเศษชนิดนี้ มูลค่าของมันสูงกว่าหินวิญญาณชั้นต่ำ 800 ก้อนมาก