ม่อเสี่ยวซีกวาดตามองห้องโดยสารแวบหนึ่ง ก่อนค่อย ๆ ถอยไปอยู่ด้านหลังกลุ่มผู้โดยสาร
ในขณะนั้นเอง ยานเหาะพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง โจรปล้นชิงขั้นหยวนอิงเริ่มลงมือแล้ว
ผู้โดยสารทั่วทั้งลำพากันกรีดร้อง จนเกิดความโกลาหลไปหมด
ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนสองคนที่แผ่กลิ่นอายแข็งแกร่งก็เดินออกมาจากห้องพัก ก่อนทะยานออกไปอย่างรวดเร็วและต่อสู้กับโจรปล้นชิง
เสียงโจมตีจากภายนอกดังต่อเนื่อง กระแสลมปั่นป่วนพัดยานเหาะจนโคลงเคลงไปมา
ม่อเสี่ยวซีถูกผู้โดยสารหลายคนข้างกายเบียดพาไปตามกระแส จนพลัดเข้าไปในห้องพักรับรองห้องหนึ่ง
ภายในห้องมีเด็กหนุ่มเด็กสาวอายุหลายขวบถึงสิบกว่าปีอยู่หลายคน อีกทั้งยังมีสตรีวัยกลางคนคนหนึ่งยืนขวางอยู่เบื้องหน้าพวกเขา
สตรีผู้นั้นถือกระบี่ยาวไว้ในมือ จ้องมองคนหลายคนที่พุ่งเข้ามาอย่างระแวดระวัง
“ใครอนุญาตให้พวกเจ้าเข้ามา? รีบออกไปเดี๋ยวนี้!”
นางตวาดเสียงดัง พลังอำนาจรอบกายพุ่งสูงขึ้น ที่แท้นางก็เป็นผู้บำเพ็ญขั้นหยวนอิงเช่นกัน
คนหลายคนที่พุ่งเข้ามาในห้องเผยยิ้มชั่วร้าย รีบตั้งค่ายกลซานไฉ ประสานอินด้วยนิ้วมืออย่างรวดเร็ว แล้วฟาดใส่สตรีวัยกลางคนอย่างหนักหน่วง
สตรีผู้บำเพ็ญเองก็ไม่ใช่คนที่จะรับมือได้ง่าย ๆ นางสะบัดมือสร้างโล่ทองคำ ครอบคลุมตนเองกับเด็กหลายคนไว้ภายใน พร้อมกันนั้นก็ใช้ญาณโจมตี
แต่คนเหล่านั้นเตรียมรับมือไว้ก่อนแล้ว พวกเขาหยิบกระดิ่งทองแดงที่มีหมอกดำลอยวนออกมา เขย่าเบา ๆ สองครั้ง ก็สะท้อนการโจมตีด้วยญาณของสตรีขั้นหยวนอิงกลับไปได้
เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวดังขึ้น ยานเหาะทั้งลำถูกพลังโจมตีอันแข็งแกร่งทำลายจนแตกเป็นเสี่ยง
สตรีขั้นหยวนอิงคุ้มครองคนที่อยู่ด้านหลัง ก่อนรีบพาพวกเขาหนีออกจากซากยาน