ม่อเสี่ยวซีใช้เนตรมายา หันไปมองนอกค่ายกล แล้วก็เห็นสิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงกลัวนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นด้านนอก
ตัวที่โจมตีมหาค่ายกลพิทักษ์สำนักคือสัตว์ประหลาดหลายหัวกลุ่มหนึ่ง คล้ายปลิงดูดเลือดขนาดยักษ์ พวกมันชูร่างเหนียวเหนอะยาวหลายสิบเมตรขึ้น แล้วฟาดลงบนค่ายกลพิทักษ์สำนักครั้งแล้วครั้งเล่า
“นั่นปีศาจประหลาดอะไรกัน?” หลายคนร้องอุทานด้วยความตกตะลึง
เด็กหลายคนตกใจจนหนีเข้าไปหลบในบ้าน ตัวสั่นงันงก
ขณะเดียวกัน เส้นใยบางอย่างคล้ายควันโปร่งใสก็แทรกซึมผ่านค่ายกลเข้ามาแล้ว ค่อย ๆ เลื้อยต้วมเตี้ยมมาทางด้านใน
ม่อเสี่ยวซีใจหายวาบ รีบพุ่งออกจากบ้าน บินออกไปจากยอดค่ายกล แล้วใช้อัสนีเทพจื่อเซียวทันที
เพียงสองลมหายใจ สายฟ้าสีม่วงนับไม่ถ้วนก็มาพร้อมเสียงฟ้าร้องครืนครั่น ฟาดลงมาจากเบื้องบน กระหน่ำใส่ปีศาจประหลาดด้านนอก
สัตว์ประหลาดน่าสะพรึงกลัวที่คล้ายปลิงดูดเลือดถูกสายฟ้าช็อตจนตัวแข็งทื่อ แต่กลับไม่ตาย ตรงกันข้าม พวกมันหลั่งเมือกเหนียวออกมาห่อหุ้มร่างไว้มากมาย
ไม่กี่นาทีต่อมา สายฟ้าก็สลายไป ปีศาจประหลาดยมโลกกับเส้นใยเหล่านั้นส่วนใหญ่ถูกบดขยี้จนเป็นผุยผง ทว่าปีศาจคล้ายปลิงดูดเลือดซึ่งยืดตัวได้ยาวกว่าสิบเมตรยังคงเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ
ฆ่าไม่ตายงั้นหรือ?
ม่อเสี่ยวซีเพิ่งเคยพบสัตว์ประหลาดที่แม้แต่อัสนีเทพจื่อเซียวก็สังหารไม่ตายเป็นครั้งแรก
นางจึงได้แต่หยิบหอกยาวออกมา อัดพลังจิตเข้าไป แล้วแทงใส่ปลิงดูดเลือดขนาดยักษ์ตัวหนึ่ง
หอกยาวแหวกอากาศ พุ่งทะลุร่างเหนียวเหนอะของปีศาจประหลาดไปโดยตรง พาเมือกสีดำกระเซ็นออกมาเป็นฝอย
แต่บาดแผลขนาดใหญ่กลับค่อย ๆ สมานตัว ไม่นานก็กลับเป็นปกติดังเดิม
ม่อเสี่ยวซีตกตะลึง คว้าหอกยาวไว้แน่น แล้วใช้เนตรมายาค้นหาจุดอ่อนของปลิงดูดเลือด