ขณะนั้น เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในห้วงความคิดของนาง
[ค้นพบมิติลับระดับกลางที่พังทลาย ต้องการใช้พลังจิต 100 หน่วยซ่อมแซมช่องทางหรือไม่?]
มิติลับระดับกลางงั้นหรือ?
ข้างในจะมีอะไรอยู่บ้างนะ?
ม่อเสี่ยวซีตอบรับทันที “ใช่! ซ่อมแซมช่องทาง!”
แสงวาบขึ้น วังวนสีดำสูงกว่าสองเมตรก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
บนวังวนสีดำนั้นมีตัวเลขนับเวลาถอยหลังแบบเสมือนปรากฏอยู่ด้วย
ม่อเสี่ยวซีครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนแปะเครื่องรางโล่ทองลงบนตัว จากนั้นใช้วิชาโฮ่วถู่ ให้ดินเกาะคลุมทั่วร่าง แล้วจึงก้าวเข้าไป
ฟ้าดินหมุนคว้างอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อลืมตาขึ้น สิ่งที่เห็นเบื้องหน้ากลับเป็นผืนหิมะเย็นยะเยือกกับแนวป่าโปร่ง
เวลานี้หิมะก้อนใหญ่ราวขนห่านกำลังโปรยปราย นางยืนอยู่ข้างผนังภูเขา ข้างกันมีถ้ำตื้น ๆ แห่งหนึ่ง
และดูเหมือนจะมีเสียงคนพูดคุยกันอยู่ในถ้ำ
ในมิติลับมีคนด้วยหรือ?
ม่อเสี่ยวซีระแวดระวังขึ้นทันที แต่ความอยากรู้อยากเห็นชักนำให้นางส่งญาณเข้าไปตรวจสอบ
ในถ้ำมีกองไฟลุกโชน คนหลายคนสวมหนังสัตว์นั่งล้อมวง คุยกันพลางย่างเนื้อสัตว์ป่าไปด้วย
ข้างกายพวกเขายังมีคันธนู ตะกร้าสะพาย และหอกเหล็กวางอยู่ ดูคล้ายพรานกลุ่มหนึ่งที่เพิ่งกลับจากล่าสัตว์
น่าเสียดายที่สำเนียงของคนเหล่านี้หนักมาก นางฟังไม่รู้เรื่องสักคำ
ม่อเสี่ยวซีสาวเท้าเบาลง แล้วค่อย ๆ ย่องไปด้านข้าง เพื่อประหยัดพลังจิต นางกระตุ้นเครื่องรางย้ายภายในพริบตา พุ่งออกไปไกลร้อยเมตรในทันที ก่อนวิ่งลงจากเขา
ในเมื่อที่นี่มีคนอยู่ ก็คงต้องมีตลาดกับหมู่บ้าน
นางต้องหาเมล็ดพันธุ์ผักผลไม้ให้ได้ก่อนตัวนับเวลาของมิติลับจะหมด ถ้าซื้อไก่ เป็ด ห่านได้อีกสักหน่อยก็ดี ต่อไปจะได้กินไข่ในสถานที่บ้า ๆ นั่น