ม่อเสี่ยวซีอึ้งอยู่นานกว่าจะได้สติ
ตอนนี้ตัวตนของนางคือหลี่หยวน คุณหนูห้าแห่งจวนกั๋วกง ฝึกวิถีไร้รัก ใช้การสังหารเข้าสู่วิถี บัดนี้อยู่ขั้นหลอมแรงวิญญาณระดับสิบแล้ว
กล่าวอีกอย่างก็คือ เจ้าของร่างเดิมโหดเหี้ยมไร้เมตตา จิตใจมุ่งสังหารอย่างยิ่ง เป็นดั่งดาบเล่มหนึ่งในมือของตระกูล
หลายปีให้หลัง เจ้าของร่างเดิมถึงกับสังหารผู้คนจนสิ้นหลายเมือง เพียงเพื่อเปิดทางหวงเฉวียน แล้วร่วมกับยอดฝีมือหลายสิบคนบุกเข้าเขตแดนเผ่าผี แย่งชิงสมบัติสวรรค์ของปฐพีจากเผ่าผี
ส่วนผู้ที่กำลังจ้องนางอย่างโกรธเกรี้ยวอยู่ตรงหน้า ก็คือหลี่ชิง พี่สาวฝาแฝด ซึ่งขณะนั้นมีอายุยี่สิบกว่าปี
ม่อเสี่ยวซีขมวดคิ้วนวดขมับ ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า “ข้าจะแต่งแทนเจ้าเอง”
หลี่ชิงกำลังกระชากชุดแต่งงานอย่างบ้าคลั่ง พอได้ยินก็ชะงัก แล้วหันมามอง “เจ้าพูดว่าอะไรนะ?”
“ข้าบอกว่าจะแต่งแทนเจ้า” ม่อเสี่ยวซีตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย
หลี่ชิงตะลึงงัน “เจ้า... พูดจริงหรือ?”
ม่อเสี่ยวซีพยักหน้า พยายามข่มจิตสังหารที่พลุ่งพล่านและอารมณ์ดุร้ายเอาไว้
สรุปว่าวิถีไร้รักที่ว่านี่ก็คือภาวะบุคลิกต่อต้านสังคมขั้นรุนแรงนี่เอง แค่เริ่มหงุดหงิดขึ้นมานิดหน่อย ในใจก็มีแต่ความคิดจะทุบตีฆ่าฟัน
“แล้ว... ถ้าคนในบ้านรู้เข้าล่ะ?” หลี่ชิงวางชุดพิธีมงคลปักลายลง แล้วมองน้องสาวด้วยสีหน้าเปี่ยมความหวัง
ม่อเสี่ยวซีเอ่ยอย่างหงุดหงิดว่า “เจ้าก็บอกไปว่าข้าเต็มใจเอง พวกเขาไม่กล้าทำอะไรเจ้าหรอก”
สีหน้าของหลี่ชิงเปลี่ยนไปมา นางแอบมองสีหน้าของน้องสาวอย่างระมัดระวัง “เจ้า... คงไม่ได้คิดจะใช้วิถีสังหารสามีหรอกนะ?”
ม่อเสี่ยวซีเลิกคิ้ว ตบโต๊ะดังปัง “เหตุใดเจ้าถึงพูดมากนัก? ถ้ายังอืดอาดอีก เจ้าก็แต่งเองเสียเลย!”