ขยะในซากแดนลับที่ฉันเก็บได้คือสมบัติ

ตอนที่ 178 พิภพปีศาจ

7 นาที· 1.7K คำ

หนูดำตัวอื่น ๆ ทยอยตามไป ราวกับมีบางสิ่งดึงดูดพวกมันอยู่ข้างใน

เมื่อเห็นเช่นนั้น ม่อเสี่ยวซีก็ตามเข้าไปด้วย อย่างไรเสียก็มีหนูตัวใหญ่เป็นสิบตัวอยู่เป็นเพื่อน หากพบอันตรายก็ให้พวกมันรับมือก่อน

ยิ่งเดินลึกเข้าไป ความมืดมิดที่มองไม่เห็นแม้แต่มือของตนเองก็ค่อย ๆ มีแสงสว่างปรากฏขึ้น ผ่านไปราวหนึ่งชั่วยามกว่าแล้ว ทว่าก็ยังเดินไปไม่ถึงปลายทาง

ม่อเสี่ยวซีเริ่มใจไม่ดี กำลังคิดว่าจะถอยกลับหรือไม่ ทันใดนั้นก็เห็นวังวนแรงวิญญาณปรากฏอยู่เบื้องหน้า

หนูดำกว่าสิบตัวพากันดมวังวน ก่อนจะมุดเข้าไปทีละตัวอย่างฉับพลัน

หนูดำตัวเล็กอยู่รั้งท้าย มันหันมามองม่อเสี่ยวซี คล้ายกำลังบอกว่า รีบตามมาเร็วเข้า

ม่อเสี่ยวซีข่มใจ ก้าวเข้าไปในวังวน

ภายในวังวนมีแสงหลากสีส่องประกาย นางรู้สึกราวกับตนเองเข้าไปอยู่ในกล้องคาไลโดสโคป ภาพเรขาคณิตใหญ่เล็กใกล้ไกลปรากฏขึ้นต่อหน้าไม่หยุด

อ้วก~

นางปวดศีรษะราวกับจะแตก พลันทรุดลงกับพื้นแล้วอาเจียนไม่หยุด

เมื่อลืมตาขึ้น นางก็พบว่าสภาพแวดล้อมรอบกายเปลี่ยนไปแล้ว ราวกับอยู่ในป่าดึกดำบรรพ์อันเขียวชอุ่ม

ม่อเสี่ยวซีหยิกตัวเองแรง ๆ แล้วส่ายศีรษะที่ยังมึนงงอยู่ ในใจเต็มไปด้วยความสงสัยและไม่แน่ใจ

“ที่นี่คือที่ใด?” นางพึมพำเสียงเบา ก่อนค่อย ๆ ลุกขึ้น

หนูดำตัวเล็กเข้ามาใกล้ ส่งเสียงจี๊ด ๆ พร้อมใช้กรงเล็บน้อย ๆ เกี่ยวชายกางเกงของสองเท้าเดินดิน

ส่วนหนูดำตัวใหญ่กว่าสิบตัวพุ่งไปข้างหน้าแล้ว กำลังกัดกินพืชวิเศษต้นหนึ่งที่เปล่งแสงเรืองรองอย่างบ้าคลั่ง

ม่อเสี่ยวซีเดินเข้าไปพิจารณาอย่างละเอียด จึงเห็นว่าพวกมันกำลังกัดกินยาวิเศษ ดูเหมือนจะเป็นของชั้นดีไม่น้อย

บริเวณใกล้เคียงยังมีพืชวิเศษและยาวิเศษที่เปล่งแสงเรืองรองอยู่อีกมาก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป