ม่อเสี่ยวซีรีบกระตุ้นเรือเหาะ พุ่งเข้าไปในกลุ่มเมฆหนาทึบ เพื่อรักษาระยะห่างจากคนเหล่านั้น
ทว่าสัตว์ปีกกลับมุ่งหน้าไปทางเดียวกับนาง พวกมันกำลังไปยังแนวป้องกันชั้นนอกสุดเช่นกัน
สัตว์ปีกสองตัวเร่งความเร็ว ไล่ตามนางไม่ลดละ คนที่นั่งอยู่บนหลังสัตว์ปีกตะโกนเสียงดังว่า “เฮ้! เรือเหาะข้างหน้า เจ้าเป็นใคร มาจากค่ายไหน?”
ม่อเสี่ยวซีคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบว่า “ค่ายพักเบอร์ 108!”
คนที่อยู่ด้านหลังดูประหลาดใจไม่น้อย “ค่ายพักเบอร์ 108 หรือ? บังเอิญจริง ตรงกับจุดหมายภารกิจของพวกเราพอดี”
ม่อเสี่ยวซีได้ยินดังนั้นก็สงสัย จึงหันไปถาม “จุดหมายภารกิจหรือ? พวกเจ้าจะเข้าควบคุมค่ายพักเบอร์ 108 หรือ?”
คนผู้นั้นยิ้มตอบ “ไม่ใช่เข้าควบคุม แต่ไปสร้างกำแพงป้องกันต่างหาก”
ม่อเสี่ยวซีไม่เข้าใจนัก จึงเหลือบมองสัตว์ปีกด้านหลัง
สัตว์ปีกเจ็ดแปดตัวบรรทุกคนมารวมกันไม่ถึงยี่สิบสามสิบคน มีคนแค่นี้ยังคิดจะสร้างกำแพงป้องกันหรือ?
อีกคนดูเหมือนจะอ่านความสงสัยของนางออก จึงอธิบายว่า “พวกเรารับผิดชอบแค่วางผังตำแหน่งกับฐานรากของกำแพงป้องกัน ส่วนที่เหลือให้แต่ละค่ายของพวกเจ้าลงมือสร้าง”
“เบื้องบนกำหนดให้สร้างเสร็จภายในหนึ่งเดือน ไม่ว่าพวกเจ้าจะใช้วิธีไหนก็ได้ ในเมื่อเจ้าเป็นผู้พิทักษ์ค่ายพักเบอร์ 108 ก็ช่วยนำคำนี้ไปบอกผู้รับผิดชอบค่ายของพวกเจ้าด้วย จะได้ไม่ต้องให้พวกเราไปพูดซ้ำอีกรอบ”
ม่อเสี่ยวซีพยักหน้าแล้วถามว่า “แต่ละค่ายต้องสร้างกำแพงยาวเท่าไร?”
“ต้องดูว่าค่ายของพวกเจ้ามีแนวเขตติดกับค่ายอื่นยาวแค่ไหน” คนหนึ่งตอบ