ม่อเสี่ยวซีถึงกับตะลึง
ใครกันที่คิดแผนบ้า ๆ แบบนี้ขึ้นมา?
ถ้าเป็นอย่างนี้ แล้วนางจะออกไปได้อย่างไร?
เมื่อเห็นคนกว่าร้อยคนเดินออกจากมหาศาลาไปจนหมด เจ้าเมืองก็สั่งลูกน้องว่า “เปิดม่านพลังกักขัง!”
ทันใดนั้นก็มีเสียงหึ่งดังขึ้น แผนอักขระสายแล้วสายเล่าพลันสว่างวาบขึ้นบนพื้นมหาศาลา
ร่างของม่อเสี่ยวซีถูกค่ายกลล็อกเป้าไว้ทันที
“รีบดูเร็ว! มีโจรจริง ๆ ด้วย!” ใครคนหนึ่งตะโกนอย่างยินดี พลางชี้ไปยังตำแหน่งที่ม่อเสี่ยวซียืนอยู่ “นางอยู่ตรงนั้น!”
เจ้าเมืองมองเงาร่างภายในค่ายกล แล้วสั่งเสียงเย็น “เปิดม่านพลังสังหาร!”
ชั่วพริบตา ผนังและหลังคาของตำหนักพลันสว่างวาบด้วยแผนอักขระ ลูกศรทองคำสายแล้วสายเล่าพุ่งเข้าใส่ราวกับห่าฝน
ม่อเสี่ยวซีตกใจ รีบถอยไปอยู่ข้างก้อนหินยักษ์สีดำ มีเพียงตรงนี้เท่านั้นที่พอจะใช้หลบลูกศรทองคำได้ชั่วคราว
ขณะนี้นางอยากใช้วิชาโฮ่วถู่เป็นอย่างยิ่ง แต่บิดากับบุตรสาวตระกูลเวยยังอยู่ที่นี่ พวกเขาต้องจำวิชาลับนี้ได้แน่
หลังห่าฝนลูกศรผ่านไปหลายนาที จู่ ๆ เปลวไฟสีครามก็พวยพุ่งขึ้นจากพื้นภายในมหาศาลาเป็นสาย ๆ
นางไม่มีทางหลบ เปลวไฟร้อนระอุแผดเผาเส้นผมของนางจนไหม้เกรียมในเวลาอันรวดเร็ว
ม่อเสี่ยวซีขนลุกซู่ จำต้องหยิบศิลาสีห้าออกมา แล้วนำไปแนบกับก้อนหินยักษ์สีดำ
【ตรวจพบมิติลับระดับกลางที่เสียหาย ต้องการใช้พลังจิต 500 หน่วยเพื่อซ่อมแซมหรือไม่?】
เป็นอย่างที่คิด สิ่งนี้หลอมรวมและซ่อมแซมได้จริง!
“ซ่อมแซม!”
สิ้นเสียง แสงสายหนึ่งก็ห่อหุ้มศิลาสีห้ากับก้อนหินยักษ์สีดำเอาไว้