เพียงงอนิ้วเรียก วิญญาณตนหนึ่งก็ถูกกระชากออกมาจากหุ่นเชิด
วิญญาณตนนั้นดูอายุยังน้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ขณะดิ้นรนอยู่ในมือม่อเสี่ยวซี
ม่อเสี่ยวซีใช้วิชาเนตรมายากับมันครั้งหนึ่ง ไม่นานก็รู้ที่มาของมัน
ก่อนตาย วิญญาณตนนี้เป็นสาวใช้ของมารดาอาฉี่ เมื่อสองปีก่อน หลังจากนายท่านแห่งเรือนสองเสียชีวิตได้ไม่นาน สัตว์มารที่เรือนใหญ่เลี้ยงไว้ก็กระโจนข้ามกำแพงเรือนสอง พุ่งเข้าโจมตีอาฉี่กับมารดาอย่างบ้าคลั่ง
สาวใช้ปกป้องนายหญิงน้อยจนถูกสัตว์มารกัดตาย ส่วนฮูหยินใหญ่สังหารสัตว์มารได้อย่างสุดชีวิต ก่อนจะสิ้นใจตามไป
หลังจากนั้นวิญญาณแค้นก็ไม่ยอมสลาย มักเร่ร่อนอยู่ในบริเวณจวนหลิน
จวนหลินจึงเชิญผู้ขับไล่สิ่งชั่วร้ายมาหลายคน ให้มาจับวิญญาณแค้นที่สิงสู่อยู่ในจวนไป
มีเพียงวิญญาณของสาวใช้ที่หลบเข้าไปในตุ๊กตาครึ่งท่อน จึงรอดพ้นไปได้
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้” ม่อเสี่ยวซีปล่อยวิญญาณ ก่อนขยับนิ้วซ่อมตุ๊กตาครึ่งท่อนนั้นจนกลับคืนสภาพ
แสงวาบขึ้น ตุ๊กตาครึ่งท่อนก็กลายเป็นหุ่นเชิดตัวเล็กสูงหนึ่งฉื่อที่สมบูรณ์
เมื่อเห็นดังนั้น วิญญาณก็พุ่งพรวดเข้าไปในตุ๊กตา
ม่อเสี่ยวซีจ้องตุ๊กตาอยู่นาน ก่อนจะพบว่าในหัวของมันมีค่ายกลรวมวิญญาณขนาดเล็กถูกผนึกอยู่
มิน่าเล่าวิญญาณถึงอาศัยอยู่ในร่างของตุ๊กตาได้
นางใส่หินวิญญาณชั้นกลางก้อนหนึ่งลงในช่องพลังงานด้านหลังตุ๊กตา แล้ววางมันลงบนพื้น
ตุ๊กตาจึงแกว่งแขนแข็งทื่อ เดินไปหาหนูน้อย ปากส่งเสียงราวกับกลไกว่า “คุณหนูเจ็ด! คุณหนูเจ็ด! รีบตื่นเร็ว! หลบไปซ่อน!”
“เจ้าพูดได้ด้วยหรือ?” ม่อเสี่ยวซีเลิกคิ้ว คว้าตุ๊กตามาพินิจอย่างละเอียด
ของชิ้นนี้ใช้หลักการอะไรกันนะ? ถ้าทำเพิ่มอีกสักหน่อย ไม่แน่ว่าฉันอาจสื่อสารกับปีศาจประหลาดได้โดยไม่ติดขัดก็ได้?