สำนักเทียนเหยียนจงมาถึงเร็วขนาดนี้เชียวหรือ?
ม่อเสี่ยวซีขมวดคิ้ว ตอบกลับไปว่า “ขอบคุณป้าหาเจิน ข้าจะระวังตัว”
ปิดเครื่องสื่อสารแล้ว นางก็หยิบคุยเทียนเจี้ยนออกมาเปิดดู
คุยเทียนเจี้ยนยังคงมีเนื้อหาเดิม ไม่มีอะไรอัปเดต
เก็บคุยเทียนเจี้ยนแล้ว นางก็ซ่อมร่มเฉียนคุน ของวิเศษเผ่าเซียนชั้นต่ำที่พังเสียหายยับเยินอีกครั้ง
จากนั้นนางก็นำคริสตัลปีศาจขั้นสี่และขั้นห้าออกมากองหนึ่ง แล้วใส่ลงไปในจุดศูนย์กลางของมหายันต์จนหมด
จัดการเรื่องเหล่านี้เรียบร้อย นางก็ทิ้งตัวลงนอน
ไม่รู้ว่าหลับไปนานเท่าไร จู่ ๆ นางก็สะดุ้งตื่นเพราะเสียงระเบิดดังสนั่น
ม่อเสี่ยวซีพลิกตัวลุกพรวด วิ่งออกไปนอกห้อง ก็เห็นเหมิงเทียนกับพวกพ้องวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา
“เจ้าสำนัก! แย่แล้ว ข้างนอกมีคนกำลังโจมตีมหายันต์!”
“ข้าจะไปดู” ม่อเสี่ยวซีขึ้นไปบนหอเฝ้าระยับ แล้วมองขึ้นไปเบื้องบน
คนข้างนอกดูเหมือนกำลังหยั่งเชิง โจมตีเพียงไม่กี่ครั้งก็หยุดมือ
ม่อเสี่ยวซีสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า บนมหาม่านพิทักษ์สำนักมีแถบพลังชีวิตอยู่เส้นหนึ่ง ซึ่งลดจากเต็มร้อยส่วนเหลือร้อยละเก้าสิบเก้าแล้ว
กล่าวคือ หากถูกโจมตีด้วยพลังระดับเมื่อครู่อีกเก้าสิบเก้าครั้ง มหายันต์อาจจะแตกสลาย
แต่เมื่อการโจมตีหยุดลง ตัวเลขนั้นก็ค่อย ๆ ฟื้นกลับมา
เดิมทีนับเป็นเรื่องน่ายินดี ทว่าม่อเสี่ยวซีกลับไม่รู้สึกยินดีเลย เพราะสิ่งที่คอยขับเคลื่อนมหายันต์คือกองคริสตัลปีศาจ
หากคริสตัลปีศาจถูกใช้จนหมด มหายันต์ทั้งผืนก็จะดับลงเอง
ม่อเสี่ยวซีสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ตัดสินใจออกไปจัดการพวกนั้นด้วยตัวเอง
กล้าทำลายมหายันต์ของนาง ทำให้นางสูญเสียคริสตัลปีศาจไปมากมายขนาดนี้ พวกมันต้องชดใช้!
