วันรุ่งขึ้น
"กุ๊กๆๆ..."
เสียงไก่ขันกังวานดังก้องไปทั่วทุกมุมของจวนตระกูลเฉิน
กร๊อบ!
ภายในห้องของเฉินลี่ ก็มีเสียงไม้แตกตามมาอย่างกระชั้นชิด
เตียง...พัง!
เพราะรับน้ำหนักของสิ่งที่ไม่ควรรับไหวมากเกินไป
เฉินลี่กระโดดออกจากกองเศษไม้ สะบัดอาภรณ์ สีหน้าสดชื่นแจ่มใส
ฝ่ายซุนจิ่วเวย สองมือยันขอบเตียงไว้ ใบหน้าเหนื่อยล้า ขาทั้งสองข้างดูเหมือนจะยังสั่นเทาอยู่
งามสาวอยู่ในอ้อมกอด เฉินลี่ซึ่งเปี่ยมไปด้วยพลังวังชา เมื่อคืนนี้เกินกว่าจะหลับไหล
ผ่านการขยับเขยื้อนอยู่นาน
ซุนจิ่วเวยกัดฟันอดทนไว้ได้
น่าเสียดาย...เตียงทนไม่ไหว
เฉินลี่เปลี่ยนเป็นชุดคลุมสีแดงสดผืนใหม่ ผ้าดีเยี่ยม ฝีมือประณีต เอวคาดเข็มขัดหนังหยกเขียว ผงกศีรษะเชิดอก เผยให้เห็นกลิ่นอายชนชั้นสูง
ซุนจิ่วเวยเดินมาข้างกายเฉินลี่ ยื่นมือขาวเนียนบางยื่นออกมา ค่อยๆ จัดเสื้อคลุมที่ยับย่นเล็กน้อยให้เรียบร้อย
จากนั้นเงยหน้าขึ้นใบหน้างดงามไร้ที่ติ เอ่ยถามเสียงเบา "ท่านพี่...ข้าอยากไปกับท่านเพื่อคารวะคุณพ่อด้วยหรือไม่?"
เฉินลี่ลูบหัวนาง "ยังเช้าอยู่ เจ้าพักผ่อนต่ออีกสักครู่ ข้าไปเดี๋ยวก็กลับ"
พูดจบ เฉินลี่ผลักประตูออกไป ตรงไปยังห้องโถงใหญ่ตระกูลเฉิน
เขาต้องพบกับคนหนึ่ง
คุณพ่อ...เฉินป้าถวน!
เฉินลี่รู้ดีว่านี่คือโลกที่เต็มไปด้วยอันตราย ผู้คนทั้งหลายล้วนเชื่อในความจริงที่ว่า ผู้แข็งแกร่งย่อมเป็นใหญ่
และเขาผู้มีกายวิ่นแหว่งนี้ อยากจะแต่งงานกับเหล่านางผู้เป็นยอดอัจฉริยะ แต่งงานมีลูกอย่างสงบ แอบซ่อนตัวพัฒนาให้แข็งแกร่งขึ้น
ประการแรก ต้องหาที่พึ่งให้ได้
ประการที่สอง ที่พึ่งนี้...ต้องแข็งแกร่งพอ!
มิเช่นนั้น ทุกอย่างล้วนเป็นเพียงคำพูดลมๆ แล้งๆ!
เฉินลี่ไม่สงสัยเลยว่าเฉินป้าถวนรักและเอ็นดูเขาเพียงใด
แต่คุณพ่อของเขาผู้นี้...ยังไม่แข็งแกร่งพอ
ดินแดนพรหมโลกแบ่งออกเป็นเก้าแคว้น ตระกูลเฉินก็เป็นหนึ่งในตระกูลทรงพลังของแคว้นชาง
ใช้ไฟธาตุปิงเป็นนาม สร้างเมืองขึ้นมา สืบทอดมาเกือบหมื่นปี
แต่ปัจจุบัน ในแคว้นชาง นับได้เพียงกำลังระดับหนึ่งปลายๆ เท่านั้น
ระดับของตระกูลพอจะแบ่งได้คร่าวๆ คือ ระดับสาม ระดับสอง ระดับหนึ่ง และระดับสุดยอด
แต่ละระดับก็ยังแบ่งเป็น ปลาย กลาง และบน
และพลังของเฉินป้าถวน ในแคว้นชางก็ไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งที่สุด
ที่ทำให้ผู้คนเกรงกลัว ก็เพราะความดุเดือดในวัยหนุ่มของเขาล้วนๆ
ชอบจะคิดเอาชีวิตแลกกับศัตรูอยู่เสมอ เป็นคนบ้าบิ่นประเภทที่ข้าตาย เจ้าก็อย่าหวังจะมีชีวิตอยู่รอด
แต่ต่อไป หากมีข้าคอยช่วยเหลือ คุณพ่อก็อาจจะกลายเป็นผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งของแคว้นชางได้ไม่ยาก
เมื่อคืนระบบมอบ "คัมภีร์อายุวัฒนะ" ให้ นั่นคือวิชาชั้นสวรรค์
นี่คือโอกาสที่เพียงพอจะทำให้ทุกตระกูลในแคว้นชางแย่งชิงกันจนหัวแตก
เท่าที่เขารู้ วิชาฝึกฝนระดับสูงสุดที่ตระกูลเฉินมีอยู่ในตอนนี้ ก็แค่เพียง "คัมภีร์ยืนยาว" ระดับพื้นดินเท่านั้น
วิชาชั้นสวรรค์นี้ แม้ตอนนี้เขายังฝึกไม่ได้ แต่เฉินป้าถวนใช้ได้อย่างแน่นอน บางทีอาจจะใช้วิชานี้ฝ่ากำแพงขีดจำกัด ก้าวเข้าสู่ขั้นเซียนได้!
ดังนั้น เฉินลี่จึงตัดสินใจเปิดเผยความจริงกับเฉินป้าถวน!
เขาไม่แสร้งทำเป็นโง่อีกต่อไป
เขาจะเปิดเผยตัวเอง!
แค่แต่งงานมีลูกก็แข็งแกร่งขึ้นได้!
แบบนี้
ภรรยาให้ตระกูลช่วยหาลูกให้ตระกูลช่วยเลี้ยง
ตัวเองก็แค่นอนเล่นไปวันๆ ใช้ชีวิตหวานชื่นกับภรรยาสุดที่รัก ใช้ชีวิตอย่างไม่รู้จักอาย แล้วก็เก็บรางวัลที่ได้มา ไม่ดีหรือไง?
ส่วนใครที่คิดจะคิดเล็กคิดน้อยกับเขา
ก็ไปรับมือกับศอกอันไร้ขีดจำกัดของคุณพ่อเขาก่อนเถอะ!
............
ห้องโถงใหญ่ตระกูลเฉิน
เฉินป้าถวนกำลังพลิกดูบัญชีรายจ่ายล่าสุดของตระกูลและสถานการณ์การฝึกฝนของเหล่าลูกหลานตระกูลเฉิน
เมื่อเห็นชื่อเฉินชิงเฟิง สายตาของเขาก็หยุดชะงัก ตกใจอย่างมาก "ลูกชายของเฉินโชว์คนนี้ เมื่อวานทะลวงขั้นภวจิตปราณชั้นหกได้งั้นหรือ?"
"พรสวรรค์ก็ไม่เลวนัก...เอ๊ะ! ถ้าหลี่เอ๋อร์มีพรสวรรค์แบบนี้บ้างก็คงดี..."
เฉินป้าถวนปิดสมุดลง พึมพำ "วิชาที่สามารถต่อยอดพรสวรรค์ได้ตามที่บันทึกไว้ในตำราโบราณ จะไปหามันได้ที่ไหนกันเล่า?"
ในขณะนั้น ก็มีเสียงของเฉินลี่ดังมาจากนอกห้องโถง "คุณพ่อ ข้ามีข่าวดีจะบอกท่าน!"
เฉินป้าถวนเงยหน้าขึ้น มองดูเฉินลี่ที่ผลักประตูเข้ามา ใบหน้าเผยรอยยิ้มฉันพ่อ "หรือว่าลูกสะใภ้ของข้าจะตั้งท้องแล้ว?"
"คลอดทีเดียวแปดคนได้ไหม?"
"............"
เฉินลี่หน้าดำเป็นไหล
คุณพ่อร้อนใจอยากอุ้มหลานขนาดนี้เลยหรือ?
ยังจะคลอดทีเดียวแปดคน อีกอย่างเจ้าเห็นลูกสะใภ้เป็นแม่หมูหรือไง!
"คุณพ่อ เรื่องตั้งท้องไม่ต้องรีบร้อน ลูกมีเรื่องใหญ่เกี่ยวกับความอยู่รอดของตระกูล การฟื้นคืนชีพของตระกูลเฉินจะบอกท่าน"
เฉินลี่สีหน้าเคร่งขรึม ไม่เห็นเค้าลางความเกียจคร้านที่เคยไปฟังเพลงตามโรงเตี๊ยมในยามว่างเลยแม้แต่น้อย
เฉินป้าถวนตะลึง
เขามองลูกชายตรงหน้าที่มีสีหน้าจริงจังนี้ สงสัยว่าตัวเองตาฝาด
ความอยู่รอดของตระกูล?
การฟื้นคืนชีพของตระกูลเฉิน?
นี่มันคำพูดที่ออกจากปากเจ้าได้หรือ?
หรือว่าเมื่อคืนกินพญาเสือเข้าไปมากเกินไป เลยทำให้สมองไหม้?
เฉินป้าถวนรีบก้าวยาวๆ มาข้างหน้าเฉินลี่ ยื่นมือไปแตะหน้าผากเขาอย่างเป็นห่วง "ลูกเอ๋ย อย่าทำให้พ่อตกใจเลย"
"พ่อไม่เคยหวังให้เจ้าเด่นดัง ขอแค่ให้เจ้ามีชีวิตที่สงบสุขตลอดไปก็พอ"
"ตราบใดที่พ่อยังอยู่ เจ้าจงกินดื่มเล่นสนุกให้เต็มที่ เรื่องของตระกูล ไม่ต้องให้เจ้ากังวล"
เฉินลี่ตบมือเฉินป้าถวนเบาๆ ไม่พูดจาไร้สาระแม้แต่คำเดียว ดึงคัมภีร์โบราณสีทองเล่มหนึ่งออกมาจากมิติของระบบโดยตรง
บนปก เขียนไว้ว่า "คัมภีร์อายุวัฒนะ" สามตัวอักษร
ทุกขีดทุกเส้น ล้วนแผ่กระจายอำนาจกดดันอันแข็งแกร่งและกลิ่นอายโบราณ
"อะไรนะ!"
"นี่...นี่คือวิชาชั้นสวรรค์ที่สาบสูญไปนานของตระกูลเฉินข้าหรือ?"
สีหน้าเฉินป้าถวนเปลี่ยนไปในพริบตา ลมหายใจช้าลงโดยไม่รู้ตัว
"คุณพ่อ ลูกเกิดมากายวิ่นแหว่ง ฝึกวิชาไม่ได้ วิชานี้อยู่ในมือลูกช่างน่าเสียดายยิ่งนัก"
เฉินลี่ยัดคัมภีร์ใส่มือเฉินป้าถวน สีหน้าเคร่งขรึม "วันนี้ ลูกขอมอบวิชานี้ให้คุณพ่อ ขอให้คุณพ่อฝ่ากำแพงขีดจำกัดได้ในเร็ววัน ทะลวงขั้นเซียน นำพาตระกูลเฉิน ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของแคว้นชาง!"
คำพูดชุดนี้ ทำให้จิตใจของเฉินป้าถวนสั่นสะเทือน
ในใจอดตะโกนไม่ได้ ลูกชายสุดที่รักของข้า!
หลายปีมานี้ พ่อไม่ได้รักเจ้ามาเปล่าๆ เลยจริงๆ
มองคัมภีร์สีทองในมือ สายตาเฉินป้าถวนเผยความหวนคิดถึง
"หลี่เอ๋อร์ เจ้ารู้หรือไม่ว่าที่มาของคัมภีร์อายุวัฒนะเล่มนี้?"
เฉินลี่ส่ายหน้า "ไม่รู้"
"เมื่อหมื่นปีก่อน ปฐมบรรพชนของตระกูลเฉินเราได้คัมภีร์อายุวัฒนะมาโดยบังเอิญ ในเวลาเพียงร้อยปีก็ทะลวงขั้นเซียน ผนวกกำลังต่างๆ ในแคว้นชาง สร้างตระกูลเฉินขึ้นมา"
"น่าเสียดาย ตระกูลรุ่นที่สี่สิ้นชีพในแดนลับ คัมภีร์อายุวัฒนะก็หายสาบสูญไปด้วย"
"ตั้งแต่นั้นมา ลูกหลานตระกูลเฉินก็ได้แต่ฝึกฝนวิชาคัมภีร์ยืนยาวระดับพื้นดิน"
"แต่คัมภีร์ยืนยาวมีข้อจำกัดใหญ่เกินไป ต่อให้ฝึกถึงขีดสุด ก็ทำได้เพียงถึงขั้นเทพมนุษย์ชั้นเก้า ไม่มีทางเข้าสู่ขั้นเซียน..."
"หลี่เอ๋อร์ รีบบอกพ่อเร็ว วิชานี้ เจ้าได้มาจากที่ใดกันแน่?"
เฉินป้าถวนมองเฉินลี่ด้วยสายตารุ่มร้อน น้ำเสียงเร่งเร้าผิดปกติ
ได้ยินดังนั้น เฉินลี่ก็เอนกายไปด้านข้าง เงยคางขึ้นสี่สิบห้าองศา ท่าทางวางมาด "เมื่อคืน บรรพชนฝันมาหาข้า ชมว่าข้ามีหน้าตาดี เป็นมังกรท่ามกลางมนุษย์ หล่อเหลางามสง่า งดงามมีเสน่ห์...เป็นลูกมังกรแห่งตระกูลเฉิน"
"ด้วยเหตุนี้ จึงประทานวิชาสืบทอดให้ข้า"
"บรรพชนบอกข้าว่า ตราบใดที่ข้าแต่งงานมีลูก ก็จะได้รับสืบทอดจากยอดฝีมือต่างๆ อาวุธเทพ วิชาเทพ ยาวิเศษ เท่าที่ต้องการ!"
เฉินลี่พูดจบ ภายในห้องโถงใหญ่ก็เงียบจนได้ยินแม้เสียงเข็มตก
เฉินป้าถวนเกาหัวท้ายทอย ใบหน้าเผยความฉงน
"ลูกเอ๋ย ให้พ่อตั้งสติก่อน"
"เจ้าจะบอกว่า เมื่อคืนบรรพชนฝันมาหาเจ้า และให้วิชาสืบทอดการแต่งงานมีลูกกับเจ้าหรือ?"
"แค่เจ้าแต่งงาน มีลูก ก็จะได้สมบัติสารพัด?"
เฉินลี่พยักหน้า "ใช่แล้ว คุณพ่อ"
เมื่อได้รับคำตอบยืนยัน คางของเฉินป้าถวนแทบจะหลุดลงพื้น
เขายากที่จะเชื่อ
แต่คัมภีร์อายุวัฒนะในมือนั้นช่างจริงแท้เกินกว่าจะปฏิเสธ
นอกจากคำอธิบายนี้แล้ว ก็ดูเหมือนจะไม่มีคำอธิบายอื่นที่สมเหตุสมผลไปกว่านี้อีกแล้ว!
บรรพชน...เรืองฤทธิ์จริงๆ!
เฉินป้าถวนตบหน้าตัวเองสองสามที เมื่อรู้สึกเจ็บก็พลันหัวเราะลั่น
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..."
"บรรพชนเรืองฤทธิ์ บรรพชนเรืองฤทธิ์แล้ว!! สวรรค์คุ้มครองตระกูลเฉินข้า!"
เฉินป้าถวนกอดเฉินลี่แน่น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นเกินจะบรรยาย
"ลูกเอ๋ย พ่อบอกแล้วว่าเจ้าไม่ใช่คนธรรมดา ตอนเจ้าเกิด ท้องฟ้ามีมังกรกับหงส์มาปรากฏเป็นมงคล ทั่วแคว้นชางมีเสียงดนตรีสวรรค์ลอยละล่อง เจ้ามีพรสวรรค์อันยิ่งใหญ่ที่ไม่ธรรมดาจริงๆ!"
"แค่หาภรรยาให้เจ้าเท่านั้นเองหรือ! พ่อจะหามาให้เจ้า หาร้อยคน! ไม่! หาหมื่นคน!"
"สาวขาว สาวดำ สาวม่วง สาวฟ้า เผ่ามนุษย์ เผ่าปีศาจ เผ่าวิญญาณ เผ่าเอลฟ์...อย่างละหลายร้อยคน!"
"..." เฉินลี่
"คุณพ่อ มีอย่างหนึ่งที่ลืมบอกไป ข้ายิ่งแต่งงานกับหญิงที่มีพรสวรรค์สูง วิชาสืบทอดที่ได้ก็ยิ่งมากมาย"
"โอ้? ก็ใช่น่ะสิ! ลูกข้าเป็นมังกรท่ามกลางมนุษย์ ผู้หญิงธรรมดาๆ อย่างแมวหมาจรจัดจะคู่ควรได้อย่างไร บรรพชนคิดได้รอบคอบจริงๆ!"
เฉินป้าถวนพยักหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย
"วันนี้เป็นวันมงคล พ่อจะหาภรรยาเพิ่มให้เจ้าอีกคน!"
............
............
ออกจากห้องโถงใหญ่ จิตใจของเฉินลี่ก็เบาสบายอย่างที่สุด
คุณพ่อจะหาภรรยาแบบไหนมาให้เขากันนะ?
ดีที่สุดต้องเป็นสาวงามสิบอันดับแรกของบัญชีงามแคว้นชางทั้งหมด
รูปลักษณ์และหุ่นของซุนจิ่วเวย ทำให้เขาได้ลิ้มรสความหวานแล้ว
แต่ความงามของซุนจิ่วเวย ยังไม่ติดสิบอันดับแรกของบัญชีงามแคว้นชางเลย
จินตนาการไม่ออกเลยว่าสิบอันดับแรกนั้นจะงดงามขนาดไหน!
ต้องเก็บเข้ามาในราชวังหลังให้หมด จึงจะคุ้มค่ากับการข้ามภพมาครั้งนี้ คุ้มค่ากับระบบหมื่นทายาทรุ่งเรือง!