ยามดึก ภายในลานหนึ่งของจวนตระกูลเฉิน
เฉินลี่กำลังย่างไก่อยู่...
เขานำปีกไก่เสียบไม้ไผ่เป็นชุดๆ โรยยี่หร่าและเครื่องเทศ วางบนเตาถ่าน แล้วยังฮัมเพลงเบาๆ ว่า
“ปีกแดงๆ~~ฉันชอบกิน~~”
“คำเดียว~~ต้องกินสิบ~~”
ถูกต้อง เขาเป็นผู้ข้ามมิติ
โลกที่ข้ามมาคือดินแดนพรหมโลก เป็นโลกเซียนผู้ฝึกวิทยายุทธ์ที่รุ่งเรืองถึงขีดสุด
โชคดีที่เขาข้ามมาเป็นบุตรชายตระกูลใหญ่ชั้นหนึ่งแห่งแคว้นชาง
โชคร้ายที่เกิดมาเป็นร่างกายที่ไร้ประโยชน์ ไม่สามารถฝึกฝนได้
โชคร้ายยิ่งกว่านั้นคือ ภายในตระกูลมีการแย่งชิงกันไม่จบสิ้น และยังมีตระกูลภายนอกจ้องมองเป็นเชิง
ที่เขายังใช้ชีวิตได้อย่างสบายใจจนถึงตอนนี้ ก็เพราะมีพ่อที่รักลูกอย่างสุดหัวใจ——เฉินป้าถวน
เฉินป้าถวนคือประมุขตระกูลเฉินแห่งแคว้นชาง เป็นผู้แข็งแกร่ง หากไม่พอใจเมื่อไหร่ก็จะ "ฆ่า ฆ่า ฆ่า"
ผู้คนขนานนามเขาว่า ปืนใหญ่ตระกูลเฉินแห่งแคว้นชาง!
จำได้ว่าตอนที่เขาอายุสามขวบ เขาพลั้งปากท่องบทกวีจากชาติก่อน
ประโยคที่ว่า "เสาหนึ่งค้ำจุนฟ้าดินแคว้นชาง" ทำให้เฉินป้าถวนปลื้มปีติจนลืมตัว
ตั้งแต่นั้นมา เฉินป้าถวนก็รักและหวงแหนเขามากเป็นพิเศษ
เนื่องจากเป็นร่างกายที่ไร้ประโยชน์ เฉินลี่จึงไม่คิดเพ้อฝันเรื่องการฝึกฝน แต่เลือกที่จะเป็นเสเพลที่สนุกสนาน
ว่างก็ไปฟังเพลงที่โรงงิ้ว
มีธุระก็ไปฟังเพลงที่โรงงิ้ว
“ลูกชายสุดที่รัก พ่อหาภรรยามาให้เจ้าแล้ว!”
“ดูสิ น่าพอใจหรือไม่?”
เพิ่งคิดถึงตรงนี้ เสียงของพ่อเฉินป้าถวนก็ดังมาจากนอกลาน
เฉินลี่เงยหน้ามอง ก็อึ้งไปทันที
เห็นเพียงเฉินป้าถวนแบกกระสอบผ้าใบ เดินก้าวยาวเข้ามา
“พ่อ ท่านจะทำอะไร?”
จะหาภรรยาให้ผม ผมเข้าใจได้
แต่ใครที่ไหนเขาใช้กระสอบใส่ภรรยากันเล่า?
นี่หามาโดยดี หรือว่าจับมา?!
“ลูกเอ๋ย เจ้าเป็นร่างกายที่ไร้ประโยชน์ ฝึกไม่ได้ พ่อไม่ว่าเจ้า”
“แต่เจ้ายังไม่ยอมสืบสายเลือดให้ตระกูลเฉินเรา พ่อไม่พอใจอย่างยิ่ง”
“คืนนี้เจ้าต้องพยายามให้เต็มที่ พรุ่งนี้พ่อจะเห็นหลานตัวป้อมตีลังกากลางอากาศ!”
วืด!
พูดจบ เฉินป้าถวนก็ดีดนิ้วอย่างองอาจ
กระสอบก็แก้ออกเอง
“เจ้าเช็คของได้เลย”
เฉินลี่ไม่สนใจท่าทางเท่อย่างนั้นของพ่อ มองลงไปที่ "ของขวัญชิ้นใหญ่" นั้น
เมื่อกระสอบเปิดออก ก็เห็นสาวงามขั้นสุดยอดคนหนึ่งนอนอยู่ข้างใน
ผิวขาวดังหิมะ ใบหน้าราวกับผลงานที่สมบูรณ์แบบที่สุดของเทพเจ้า
ไม่อาจบรรยายเพียงแค่ว่างดงาม แต่ควรเพิ่มคำว่า "บริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์" ลงไปอีก!
ศักดิ์สิทธิ์และสง่างาม จนทำให้คนรู้สึกว่าความคิดหมกมุ่นแม้เพียงนิดคือการลบหลู่
“ให้ตายเถอะ! พ่อ นี่ไม่ใช่เซียนหญิงแห่งสำนักเสวียนเทียน ซุนจิ่วเวยหรือ?”
พอเห็นหน้าของอีกฝ่าย เฉินลี่ก็อุทานออกมาอย่างอดไม่ได้
ดินแดนพรหมโลกกว้างใหญ่ไพศาล แบ่งเป็นเก้าแคว้น มีพลังอำนาจมากมายดำรงอยู่ร่วมกัน
สำนักเสวียนเทียนนี้เดิมทีเป็นสำนักในแคว้นชิง พออยู่ไม่ได้ ก็ย้ายมาที่เมืองปิงฮั่วในแคว้นชางเมื่อไม่กี่วันก่อน
พอเข้ามาในเมือง ก็ส่งจดหมายท้าประลองถึงเฉินป้าถวนทันที
คิดจะเชือดไก่ให้ลิงดู เพื่อสร้างบารมี
น่าเสียดายที่มันเลือกผิดคน
เฉินป้าถวนเตะขาทั้งสามของมันหักไปหนึ่งที
เจ้าสำนักเสวียนเทียนรีบมอบสมบัติล้ำค่ามากมายเพื่อขอชีวิต ยอมรับว่าจะภักดี
แต่เฉินป้าถวนกลับเล็งเห็นพรสวรรค์ของเซียนหญิงแห่งเสวียนเทียน
จึงสั่งให้ส่งตัวเซียนหญิงมาแต่งงานกับลูกชายของตน
ภายใต้ภัยคุกคามที่จะถูกทำลายสำนัก เจ้าสำนักเสวียนเทียนแม้ไม่เต็มใจนัก ก็ต้องกัดฟันยอม
นี่เป็นการทดสอบความภักดีอย่างแท้จริง
สำนักเสวียนเทียนไม่ยอมหรือ?
ไม่ยอมก็ดี ใช้วิชาสังหารลงมาเลย แล้วทำลายล้างสำนักเสวียนเทียนให้สิ้นซาก!
…………
เข้าห้อง
“คืนนี้เป็นวันดี เจ้าต้องรีบหน่อย”
ได้ยินดังนั้น เฉินลี่ก็อดที่จะกระตุกมุมปากไม่ได้
“ลูกเอ๋ย ผู้หญิงคนนี้กำลังภายในไม่เบา พ่อกลัวเจ้าจะอาย เลยไปหารากเสือร้อยปีมาให้เจ้าโดยเฉพาะ”
“เจ้ากินไปสักหน่อยก่อน รอพลังมันพลุ่งพล่านแล้วค่อยเริ่ม!”
เฉินป้าถวนตบไหล่เฉินลี่ พลางถ่ายทอดประสบการณ์อย่างจริงจัง
“พรุ่งนี้พ่อมา ถ้าเตียงไม่พัง พ่อจะใช้หมัดและเท้าสอนเจ้าให้รู้ว่าความรักของพ่อนั้นหนักหนาเพียงใด!”
พูดจบ เฉินป้าถวนก็หมุนตัวจากไป ปิดประตูแล้วยังไม่ลืมวางค่ายกลผนึกประตูไว้แน่นหนา!
เฉินลี่มองเจ้าสิ่งดีๆ ยาวถึงเมตรในมือ ถอนหายใจอย่างจนใจ
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?
นอนอยู่บนเตียง ภรรยาตกมาจากฟ้า?
ส่ายหน้า เฉินลี่เดินไปหาซุนจิ่วเวย ช่วยแก้มัดให้
ซุนจิ่วเวยใช้มือทั้งสองกำชายกระโปรง ก้มหน้าลงเล็กน้อย ดูเก้ๆ กังๆ มาก
“เงยหน้าขึ้น” เฉินลี่เอ่ยปาก “ให้ข้าดูให้ชัดๆ”
ได้ยินดังนั้น ซุนจิ่วเวยขนตาสั่นเล็กน้อย ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น
“ท่าน...ท่านพี่...”
อดีตเซียนหญิงผู้ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดแห่งสำนักเสวียนเทียน ตอนนี้อยู่ต่อหน้าเฉินลี่ ทำได้เพียงเอ่ยเสียงเบาๆ ด้วยความเขินอาย
ในห้อง แสงเทียนโยกไหว สะท้อนใบหน้าที่บริสุทธิ์ผุดผ่องอย่างยิ่ง
โดยเฉพาะดวงตาคู่นี้ สุกใสดั่งดวงดาว
แต่ในยามนี้ แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกอันซับซ้อน
มีความตื่นตระหนก มีความสับสน มีความหวาดกลัว
ในฐานะชาวโลกสีน้ำเงินที่ดูภาพยนตร์มานับไม่ถ้วน เฉินลี่คิดว่าตัวเองเห็นสาวงามมามากมายผ่านจอ
แต่ใบหน้าที่อยู่ตรงหน้านี้ กลับทำให้เขารู้สึกสะเทือนใจถึงแก่นแท้!
เฉินลี่กลืนน้ำลาย จูงมือซุนจิ่วเวยเดินไปที่เตียงทีละก้าว
“เจ้านอนก่อน ข้าจะกินของดีสักหน่อย”
ซุนจิ่วเวยนอนราบไปบนเตียงอย่างว่านอนสอนง่าย มือทั้งสองประสานกันวางบนหน้าท้องเบาๆ
ท่าทาง สีหน้าแบบนี้ ทำให้เฉินลี่ตาลุกวาว
ระหว่างที่เตรียมตัวอยู่นั้น ในหัวก็ดังขึ้นเป็นชุดๆ
[ติ้ง!]
[ระบบหมื่นทายาทรุ่งเรือง โหลดสำเร็จ!]
[เปิดใช้งานฟังก์ชันหลัก: ตามพรสวรรค์ของภรรยา หลังจากเจ้าบ้านแต่งงานครั้งแรก จะได้รับรางวัล]
[เมื่อภรรยาตั้งครรภ์ จะได้รับรางวัลขั้นสูง]
[เมื่อทายาทถือกำเนิด ตามพรสวรรค์ของทายาท จะได้รับรางวัลขั้นสูงยิ่ง]
[สแกนบุคคลปัจจุบัน: ซุนจิ่วเวย]
[ร่างกาย: ร่างกายกระบอกหยกศักดิ์สิทธิ์]
[ความงาม: 82]
[รูปร่าง: 87]
[คะแนนรวม: 80 คะแนน]
เฉินลี่ได้ยินดังนั้น หัวใจก็เต้นแรงจนแทบจะร้องไห้ออกมา
เขารอคอยระบบมานานแสนนาน ในที่สุดก็มา!
อดทนอัปยศมานานยี่สิบปี ถึงเวลาโต้กลับ!
“ตรวจพบว่าร่างกายเจ้าบ้านยังอ่อนแอ ขอมอบรางวัลเสริมสร้างร่างกายให้”
[รางวัล: พลังศักดิ์สิทธิ์!]
พอระบบพูดจบ เฉินลี่ก็รู้สึกได้ทันทีว่าทั่วร่างกายเต็มไปด้วยพลัง
ไอร้อนลอยออกมาจากร่างกายในพริบตา
เฉินลี่สูดหายใจลึก กดความฟุ้งซ่านทั้งหมดลง ริมฝีปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แบบบุตรชายตระกูลใหญ่ที่ควรมี ค่อยๆ ใช้นิ้วเชิดคางเล็กๆ ที่งดงามของซุนจิ่วเวยขึ้น
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าคือภรรยาคนแรกของข้า เฉินลี่”
“ท่านพี่...”
………………
(เนื้อหาที่ละไว้ กรุณาเพิ่มเข้าชั้นหนังสือเพื่ออ่านต่อ!)
หลายชั่วยามต่อมา
เฉินลี่รู้สึกว่าตัวเองมาถึงจุดสูงสุดของชีวิต
ส่วนซุนจิ่วเวยเหนื่อยมากจนหลับไปเงียบๆ บนเตียง
เฉินลี่ไม่รบกวนซุนจิ่วเวย แค่มองนางเงียบๆ
หน้าของภรรยาช่างดูไม่รู้จักเบื่อจริงๆ!
เวลานี้ เสียงระบบก็ดังขึ้นในหัวอีกครั้ง
[เจ้าบ้านแต่งงานครั้งแรกสำเร็จ ได้รับรางวัล]
[รางวัล: คัมภีร์อายุวัฒนะขั้นฟ้า!]
“???”
รอยยิ้มบนใบหน้าเฉินลี่แข็งทื่อทันที
ระบบเอ๋ย เจ้ารู้ไหมว่าตอนนี้ข้าเป็นร่างกายที่ไร้ประโยชน์ที่ฝึกไม่ได้!
เอามาให้ข้าทำไมกัน?
ในใจเฉินลี่จู่ๆ ก็มีประโยคนี้ผุดขึ้นมา
ถามว่าข้ามีความทุกข์มากเพียงใด ก็เหมือนขันทีทั้งกลุ่มเดินเข้าหอนางโลม
ใจอยาก แต่ไร้เรี่ยวแรง!
“บัดซบ!”
เฉินลี่โมโหจนกระโดดลงจากเตียง
ซุนจิ่วเวยที่กำลังงัวเงีย ได้ยินคำพูดสำคัญนี้ ก็ตกใจสะดุ้ง รีบหดตัวเข้าไปในผ้าห่ม
“แฮ่กๆ ข้าไม่ได้พูดถึงเจ้า เจ้ารีบนอนเถอะ”
เฉินลี่กระแอมสองสามที คิดว่าตัวเองน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรือ?
น่าเสียดายที่เจ้าเป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นภวังค์จิตวิญญาณ แค่นี้ยังรับไม่ได้
พลังของนักฝึกฝนในดินแดนพรหมโลก พอจะแบ่งคร่าวๆ ได้ดังนี้: ขั้นนักสู้, ไคหยวน, ขั้นภวังค์จิตวิญญาณ, ชี่ตาน, ทงเซวียน, ขั้นเทพมนุษย์, รูเชิ่ง, เชิ่งหวาง...
แต่ละขั้นยังแบ่งเป็นเก้าระดับย่อย
แน่นอน เหนือกว่าเชิ่งหวางยังมีขั้นที่แข็งแกร่งกว่านั้นอีก
แต่ในแคว้นชาง ยกเว้นพวกประหลาดลี้ลับบางคน แทบไม่มีใครไปถึงขั้นนั้นได้
พ่อเฉินป้าถวน ก็คือผู้แข็งแกร่งขั้นเทพมนุษย์ระดับเก้า
“ท่านพี่ นอนด้วยกันเถิด...”
ระหว่างที่เฉินลี่กำลังคิดอยู่นั้น ซุนจิ่วเวยก็เปิดผ้าห่มขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตเป็นประกายมองมาที่เขา แววตาแฝงความคาดหวังอยู่เล็กน้อย
ใครจะต้านทานได้?
ค่ำคืนทองคำหนึ่งเดียว เวลามีค่าดั่งทอง แต่ภรรยาก็หอมกว่าคัมภีร์!
เฉินลี่กดความฟุ้งซ่านทั้งหมดลง ล้มตัวลงนอนในผ้าห่มอุ่นๆ กอดซุนจิ่วเวยไว้ มุมปากยิ้มบางๆ หลับตาพักผ่อน
ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในหัว ถ้าได้ภรรยาที่คะแนนรวมเก้าสิบเก้า รางวัลจะเป็นอะไร?
จะเป็นร่างกายวิถีโดยกำเนิด หรือร่างเทพปีศาจแห่งความโกลาหลในตำนาน?
หรือจะเป็นอาวุธราชันย์ ศาสตราเทพ หรือยาเซียนสูงสุด?
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะได้อะไร ก็ช่วยปรับปรุงร่างกายของตัวเองได้ทั้งนั้น
และถึงแม้จะไม่ได้แต่งงานกับสาวคะแนนเก้าสิบเก้า แต่ถ้าซุนจิ่วเวยให้กำเนิดทายาทที่มีพรสวรรค์สูงแก่เขา เขาก็จะได้รับรางวัลขั้นสูง และมีโอกาสปรับปรุงร่างกายเช่นกัน
คิดถึงตรงนี้ เฉินลี่ก็ไม่มีง่วงอีกต่อไป อยากจะดูแลภรรยาใหม่ของตัวเองให้ดี
ซุนจิ่วเวยอดที่จะส่งเสียงแผ่วเบาไม่ได้ แล้วขยับตัวเข้ามาซบในอ้อมแขนของเขาโดยไม่รู้ตัว...