ประตูใหญ่ด้านหน้าค่อย ๆ เปิดออกสู่สองข้างทางอย่างช้า ๆ
เฉินลี่คล่องแคล่วพลิกตัวลงจากม้า ยืนหยัดอยู่ที่หน้าประตูใหญ่
ในเวลานี้ นางกำนัลหลายร้อยคนที่ถือดอกไม้สด เห็นเจ้าบ่าวมาถึงหน้าประตูใหญ่แล้ว ก็เริ่มโปรยกลีบดอกไม้ในมือ ส่งเสียงขับร้องบทสรรเสริญเบา ๆ
"กึก ๆ ๆ..."
จากภายในประตู มีเสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังออกมา
ไม่นาน ก็เห็นเฉินจ้านเทียนประคองเฉินชิงเยวี่ยเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ
ในวันวิวาห์ใหญ่ เฉินชิงเยวี่ยสวมมงกุฎหงส์สีแดงสด ภายใต้มงกุฎหงส์มีลูกปัดละเอียดห้อยระย้า ปกคลุมใบหน้าของนางจนมิด ทำให้ไม่อาจมองเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของนางในขณะนี้ได้
ผมยาวสลวยราวน้ำตกของนางเกล้าขึ้นเป็นมวยผม เรียบร้อยประณีตอยู่ด้านหลังศีรษะ
ริบบิ้นสีแดงรัดอยู่ที่เอว รัดเอวบางเฉียบให้ดูเพรียวยิ่งขึ้น เน้นเรียวขางดงามที่ยาวตรงและแข็งแรง
และในอ้อมแขนของนาง แมวเหมียวอ้วนกลมสีส้มตัวนั้นยังคงหลับใหลอยู่สบายใจ
ภายใต้การประคองของเฉินจ้านเทียน เฉินชิงเยวี่ยเดินเข้ามาหาเฉินลี่ที่อยู่ข้างประตูอย่างช้า ๆ ทุกย่างก้าวเบาสง่างาม ราวกับเดินอยู่บนหมู่เมฆ
ท่าทางเช่นนี้ ทำให้เฉินลี่จ้องมองจนตาค้าง
สำหรับน้องสาวลูกพี่ลูกน้องคนนี้ ความทรงจำของเขายังคงอยู่ที่ตอนอายุเจ็ดแปดขวบ
ไม่คิดว่าเวลาผ่านไปหลายปี เด็กหญิงตัวน้อยคนนั้นได้เติบโตเป็นสาวงามที่ทั้งสูงสง่าและเป็นที่เลื่องลือไปทั่วแคว้น