เธอแยกเข่าออกกว้าง เอนจมลงบนโซฟา ปล่อยให้ร่างกายอ่อนช้อยยืดหยุ่นอย่างเต็มที่
มือของเธออ้อมไปด้านหลังคอเขา ลูบไล้เส้นผมที่ยุ่งเล็กน้อย
เทนั่วถามว่า “ท่านี้ อายีก็เป็นคนสอนเหมือนกันหรือ?”
เทนั่วยกมุมปาก มือวางประคองเอวด้านหลังของเธออย่างเป็นธรรมชาติ
ทุกครั้งที่หลี่หยางเป็นฝ่ายเข้าหาเขา เขาก็มักจะรับเธอไว้โดยไม่รู้ตัว
เขาเป็นคนรักความสะอาดจนแทบจะเรียกได้ว่าผิดปกติ แต่ผู้หญิงคนนี้กลับกลายเป็นข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียวของเขา
หลี่หยางหัวเราะ พลางบิดเอวไปมาบนตัวเขา “อายีจะออดอ้อนแบบฉันได้ยังไงล่ะ”
อายีไม่มีทางทำแบบนั้นอยู่แล้ว
เทนั่วรู้จักอายีดี อายีมีแต่จะจงใจกลั่นแกล้งเธอ คงอยากให้เธออยู่ห่าง ๆ จะแย่
เพียงแต่เทนั่วไม่ได้พูดออกมา