บทที่ 38 ดรอปของทอง!
“3000……”
“ยังกล้าพูดแบบนี้ออกมาได้อีกเหรอ? แถมพอหาของเจอแล้ว ยังให้เงินช่วยเหลือแค่ 500 อีกเหรอ?”
มุมปากของหลี่อิ่นกระตุก
หลังปิดกั้นข้อความในกลุ่มแชต หลี่อิ่นก็ไม่สนใจ เขาไม่คิดจะออกจากกลุ่มไปตรง ๆ หรอก ยังไงก็เด่นเกินไป
พอถึงเก้าโมง หลี่อิ่นก็ล็อกอินเข้าเกม
ซากปรักหักพังของฐานที่มั่น แสงสว่างวาบขึ้น ร่างของหลี่อิ่นปรากฏกลางกองเศษหิน
แม้ตอนนี้จะเป็นวันที่สองหลังเปิดเซิร์ฟเวอร์แล้ว แต่ในฐานที่มั่นก็ยังไม่เห็นผู้เล่นคนอื่นเลย
หลังล็อกอิน หลี่อิ่นก็มีเป้าหมายชัดเจน มุ่งหน้าไปยังโซนวนเวียนหลงทางทันที
ระหว่างทางที่เดินผ่านเอ็นพีซี จู่ ๆ เอ็นพีซีก็เอ่ยขึ้นว่า “คุณมาแล้ว”
“ฉันเก็บเลือดได้สองชุดแล้ว ใกล้แล้วล่ะ”
“มีเรื่องหนึ่งที่คุณช่วยฉันได้ไหม?”
ได้ยินดังนั้น หลี่อิ่นก็ชะงักฝีเท้า
นี่เป็นเควสเหรอ?
หลี่อิ่นหยุดยืนมองเอ็นพีซี อีกฝ่ายพูดต่อว่า “ในฐานที่มั่นนี้ มีแค่คุณเท่านั้นที่รับหน้าที่นี้ได้”
“เข้าเรื่องเลย บอกเควสมา” หลี่อิ่นค่อนข้างร้อนใจ
“คุณก็คงเห็นแล้ว ช่วงนี้ผู้คนกำลังหวาดหวั่น”
“ความไม่สบายใจในใจพวกเขากำลังขยายวงออกไป”
“การที่ฐานที่มั่นเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้น ถือว่าผิดปกติมาก”
“ความไม่สบายใจแพร่กระจายเร็วเกินไปแบบนี้ ต้องมีใครบางคนจงใจอยู่เบื้องหลังแน่”
“ข้ามไปได้ไหม?”
“แม้แต่นักรบของเราก็ได้รับผลกระทบ ขวัญกำลังใจตกต่ำ แถมการล่าเพื่อเก็บเลือดแต่ละครั้งก็ยากลำบาก พวกเขาเริ่มแสดงความไม่พอใจออกมาแล้ว”