บทที่ 37 วิถีศึกษาขั้นที่สอง!
ที่ฐานที่มั่น บนซากปรักหักพังกองหิน หลี่อิ่นไตร่ตรองอยู่ชั่วครู่ ในที่สุดก็ลงมือกับแพ็กเกจของขวัญจนได้
จะทำไงได้ล่ะ ตอนนี้เขาเจอดันเจี้ยนลับแค่แห่งเดียวเอง
ใครจะรู้ว่าต้องรออีกนานแค่ไหนกว่าจะเจอแห่งต่อไป
ตอนนี้มีทางแข็งแกร่งขึ้นได้ ก็อย่าเสียเวลาเลย!
นี่แหละคือหนทางที่ถูกต้อง!
“ทัศนคติแบบนี้ของฉันต้องแก้แล้ว”
“อย่างที่คนโบราณว่าไว้ เรื่องที่เงินแก้ได้ ไม่เรียกว่าเรื่อง”
“แม่งเอ๊ย”
“ทำไมฉันถึงคิดจะไปล่าทอนด้วยล่ะ?”
“ในฐานะเซียนเงิน สิ่งเดียวที่ฉันต้องทำก็คือเติมเงิน!”
หลี่อิ่นเบะปาก มองแพ็กเกจของขวัญชิ้นส่วนความรู้สึกแห่งวิถีศึกษา กัดฟันแน่นแล้วกดซื้อทันที!
【กำลังชำระเงิน……】
【ซื้อสำเร็จ!】
“ยังขาดอีกแปดชิ้น”
“ซื้อ!”
【กำลังชำระเงิน……】
【ซื้อสำเร็จ!】
“เหลืออีกแค่เจ็ดชิ้น!”
“แม่งเอ๊ย!”
“ช่วยอย่าเล่นเสียงเหรียญไหลอีกได้ไหม ฟังแล้วเจ็บใจชะมัด!”
“รถสปอร์ตของฉัน……บ้านวิลล่าของฉัน……”
เขากัดฟันแน่นยิ่งกว่าเดิม
“ซื้อ!”
【กำลังชำระเงิน……】
【ซื้อสำเร็จ!】
ไม่นานนัก
หลังจากกดซื้อรวดเดียวถึงเก้าครั้ง ก็ไม่เหมือนตอนเติมเงินก่อนหน้านี้ที่รู้สึกชื่นใจ
คราวนี้เขาเติมจนหน้าซีดเซียว
แก้มยุบลงไปหลายส่วน
“ทำไมรอบนี้เติมเงินแล้วรู้สึกทรมานแบบนี้นะ”
“ให้ตายเถอะ”
“ก็เพราะล่าทอนได้ไม่มากพอน่ะสิ”
“ถ้าตอนนี้ในบัญชีฉันมีเป้าหมายเล็กอยู่หลายร้อยลูก เงินแค่พันเดียวก็แค่เศษเงินไม่ใช่เหรอ?”
แม้กระบวนการจะเจ็บปวด แต่เมื่อชิ้นส่วนความรู้สึกแห่งวิถีศึกษาครบจำนวน ความตื่นเต้นก็เริ่มทะลักออกมา