ไม่ใช่ข้าเก่งเกินไป แต่เกมมันเอาใจคนเติมเงินเกินไป!

ตอนที่ 39 แค่นี้ก็ที่สองแล้วเหรอ?

6 นาที· 1.3K คำ

บทที่ 39 นี่ก็ได้อันดับสองแล้วเหรอ?

อุปกรณ์ทั้งสี่ชิ้นมีค่าสถานะไม่ถึงกับยอดเยี่ยม แต่ก็ไม่แย่

หลังดูค่าสถานะเสร็จ หลี่อิ่นก็โยนพวกมันเข้าตลาดซื้อขายอย่างลวก ๆ แล้วหันไปจ้องหมอกต่อ

วันนี้ฆ่าบอสง่ายเกินไป ไม่จำเป็นต้องกลับไปเติมเลือดเลยด้วยซ้ำ

พลังเสริมที่ได้จากวิถีศึกษาขั้นที่สองทำให้เขาฆ่าบอสในนั้นได้หลายตัวโดยที่พลังชีวิตไม่ลดฮวบ

ถึงอย่างไร พลังชี่หนึ่งแสนหกหมื่นก็ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น!

ครึ่งชั่วโมงต่อมา การประมูลอุปกรณ์ทั้งสี่ชิ้นสิ้นสุดลง แต่เขายังหาบอสตัวใหม่ไม่เจอ

【ติ๊ง!】

【กรงเล็บที่คุณนำขึ้นประมูลทำธุรกรรมสำเร็จ】

【ได้รับเงินสด: 93,000,000 โอนเข้าบัญชีแล้ว】

【ติ๊ง!】

【รองเท้าวิ่งเร็วที่คุณนำขึ้นประมูลทำธุรกรรมสำเร็จ】

【ได้รับเงินสด: 95,500,000 โอนเข้าบัญชีแล้ว】

【……】

หาบอสไม่เจออยู่นานก็ชวนให้ร้อนใจจริง ๆ แต่พอมองรายได้แล้ว มุมปากของหลี่อิ่นก็ฉีกยิ้มกว้าง

แค่ตัวเดียวก็ทำรายได้เทียบเท่ากับผลรวมของมอนสเตอร์ชั้นยอดทั้งหมดในแดนกระดูกขาวแล้ว!

“ได้เงินเข้าบัญชีอีกสองร้อยกว่าล้าน บวกกับเศษวิถีศึกษาที่เพิ่งดรอปมา……”

“ครบตามเงื่อนไขวิถีศึกษาขั้นที่สามแล้ว!”

โซนวนเวียนหลงทางทำให้พลังชีวิตลดลงทุกวินาที แม้พลังชีวิตหนึ่งแสนหกหมื่นจะทนได้นาน แต่ก็ยังเจ็บอยู่ดี

ในเมื่อหาที่มาของยาฟื้นพลังไม่เจอ งั้นก็เพิ่มพลังชีวิตตัวเองให้สูงจนผิดมนุษย์ไปเลย!

มุมปากบิดเป็นรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม

“บ้าจริง เติมเงิน!”

“บอสสีทองนี่มันสุดยอดจริง ๆ”

“วิถีศึกษาขั้นที่สองยังไม่ทันได้นั่งให้ร้อนเลย บอสตัวเดียวก็พาฉันขึ้นไปถึงขั้นที่สามได้แล้ว!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป