บทที่ 36 เติมเงิน!
“ถูกต้อง บ้าเงินจริง ๆ!”
“แถมยังกล้าตั้งราคาเป็นเหรียญทองแดงอีก?”
“ถ้าตั้งเป็นเงินสด อย่างน้อยก็ยังมีคนซื้อบ้าง แม่งเอ๊ย เหรียญทองแดงเนี่ยนะ? นี่ไม่ใช่แค่อยากได้เงินจนบ้าแล้ว แต่เข้าขั้นเสียสติไปแล้ว”
แม้ตอนนี้ผู้เล่นส่วนใหญ่ยังอยู่ในหมู่บ้านมือใหม่ และประโยชน์ของเหรียญทองแดงยังไม่ปรากฏให้เห็น แต่พวกเขาก็ไม่ได้โง่
เหรียญทองแดงที่ได้จากการฆ่ามอนสเตอร์มีอยู่เพียงน้อยนิด ในอนาคตเหรียญทองแดงต้องมีประโยชน์ใหญ่หลวงแน่นอน
ถึงอย่างนั้น ใครจะกล้าเอาเหรียญทองแดงไปใช้สุ่มสี่สุ่มห้า
บางทีผู้เล่นบนชาร์ตแดนดินก็สังเกตเห็นเรื่องนี้เช่นกัน พอถอนยารักษาออกจากตลาด ก็เปลี่ยนมาวางขายในตลาดซื้อขายโดยตั้งราคาเป็นเงินสดแทน
ขณะที่ผู้เล่นบนชาร์ตแดนดินคิดว่าคราวนี้คงขายของออกได้แล้ว
“เปลี่ยนเป็นเงินสดเหรอ?”
“เปลี่ยนตอนนี้ก็สายไปแล้ว! เห็นความโลภกันชัด ๆ เก็บเงินสดไว้ซื้ออุปกรณ์ดี ๆ ทีหลังไม่ดีกว่าหรือไง ซื้อยาของพวกแกนี่มันเสียเงินเปล่าชัด ๆ!”
ถูกต้อง
แม้จะเปลี่ยนวิธีซื้อขายยาแล้ว ก็ยังไม่มีใครสนใจอยู่ดี
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร เพราะหลี่อิ่น ผู้เล่นทั่วไปจึงรู้สึกว่าแค่เก็บเงินสักหน่อย ก็มีหวังได้อุปกรณ์เหมือนกัน
จะให้พวกเขาควักเงินซื้อยาที่ไม่มีประโยชน์ในตอนนี้ ไม่มีทางเด็ดขาด
ที่จริงแล้ว ยาพวกนี้มีประโยชน์มากในช่วงหลัง
อย่างเช่นดันเจี้ยนลับ ที่ต้องใช้ยาคอยประคับประคองระหว่างลุย
แน่นอนว่าตอนนี้พวกเขายังไม่ได้ใช้ จึงได้แต่ปล่อยให้ใครบางคนได้ประโยชน์ไป
ขณะเดียวกัน ทางนี้
หลังจากมีประสบการณ์ครั้งแรก คราวนี้หลี่อิ่นมองหมอกที่มืดจนมองไม่เห็นแม้แต่มือที่ยื่นออกไป แล้วบุกเข้าไปโดยไม่ลังเล