บทที่ 35 เอ็นพีซีผู้หม่นหมอง
【ชื่ออุปกรณ์: ดาบคู่ซ้าย】
【ระดับขั้น: ม่วง】
【พละกำลัง: +100】
【ป้องกัน: +1】
【ชื่ออุปกรณ์: ดาบคู่ขวา】
【ระดับขั้น: ม่วง】
【พละกำลัง: +100】
【ป้องกัน: +1】
【ชื่ออุปกรณ์: เข็มทิศกลับบ้าน】
【ระดับขั้น: ม่วง】
【สกิลเสริม: บันทึกพิกัด เทเลพอร์ตด้วยคลิกเดียว หลังใช้งานจะฟื้นจำนวนครั้งใช้งานทุกเจ็ดวัน จำนวนครั้งปัจจุบัน: 1/1】
【จำนวนครั้งที่บันทึกพิกัดได้: 1/3 หลังบันทึกพิกัดแล้วจะลบไม่ได้】
“นี่อะไร?”
อุปกรณ์สีม่วงชิ้นที่สามทำให้หลี่อิ่นประหลาดใจอยู่บ้าง อุปกรณ์ชิ้นนี้ไม่เพิ่มค่าสถานะอะไรเลย กลับมอบสกิลให้หนึ่งอย่าง
“บันทึกพิกัด เทเลพอร์ตด้วยคลิกเดียว?”
“งั้นนี่ก็ช่วยลดเวลาเดินทางของฉันได้มหาศาลเลยไม่ใช่เหรอ?”
เขาดูต่อไป
“เอ๊ะ?”
“เพิ่งดรอปออกมาไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงมีพิกัดบันทึกไว้แล้วล่ะ?”
หลี่อิ่นตรวจดูพิกัดนั้น แล้วข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้น
【พื้นที่ของพิกัดนี้ถูกทำลายแล้ว การบันทึกใช้ไม่ได้ ไม่สามารถเทเลพอร์ตได้】
“……”
“?”
“ใช้ไม่ได้แล้วจะเก็บพิกัดนี้ไว้ให้ฉันทำไม?”
“นี่มันไม่กินจำนวนครั้งของฉันไปแล้วเหรอ?”
เขาพูดไม่ออกอยู่บ้าง แต่พอลองชั่งน้ำหนักเข็มทิศดูก็รู้สึกว่า โดยรวมแล้วอุปกรณ์ชิ้นนี้น่าจะมีประโยชน์กับเขา
“ไม่เพิ่มค่าสถานะอะไรเลย คงขายได้ไม่เท่าไร”
“ช่างเถอะ เก็บไว้ก่อน”
คิดแล้ว หลี่อิ่นก็เก็บเข็มทิศกลับบ้านใส่กระเป๋า ส่วนอุปกรณ์สีม่วงอีกสองชิ้นนั้นไม่ต้องพูดถึง ส่งเข้าประมูลด้วยคลิกเดียว
เขามองเขาหมอก
เข็มทิศในกระเป๋าสามารถใช้ลดเวลาเดินทางของเขาได้จริง ๆ