อู่เยว่ปรารถนาเหลือเกินที่จะหลุดพ้นจากอาการปวดประจำเดือน
แต่หลี่สองโกวบอกให้เธอมีลูก เรื่องนั้นเธอรับไม่ได้
คนในดวงใจยังไม่มี แล้วจะให้ไปหาหมามามีลูกด้วยกันหรือไง?
ตอนนี้หลี่สองโกวบอกว่ามีวิธีที่ไม่ต้องมีลูก อู่เยว่ดีใจแทบแย่
อู่เยว่รีบเงยหน้า ดวงตาพลันลุกวาวด้วยความหวังอีกครั้ง “วิธีอะไร?”
หลี่สองโกวเกาท้ายทอย สายตาเริ่มหลบเลี่ยง
วิธีนี้พูดออกไป ไม่กลัวถูกอีกฝ่ายตีตายหรือไง
“ช่างเถอะ วิธีนี้ไม่ค่อยดี ไม่พูดดีกว่า” หลี่สองโกวส่ายหน้า เพื่อรักษาชีวิตน้อย ๆ ของตัวเองไว้ เขาจึงตัดสินใจไม่พูด
เขาขึ้นคร่อมรถสามล้อ เตรียมเผ่นหนีทันที
“คุณตำรวจ งั้นผมไปก่อนนะครับ”
คิดจะไปหรือ? ง่ายขนาดนั้นเสียที่ไหน
ก่อนที่หลี่สองโกวจะทันเตรียมตัว อู่เยว่ก็พุ่งเข้าไปดึงกุญแจรถไฟฟ้าออกมาในพริบตา
อู่เยว่กำกุญแจแน่น จ้องเขาอย่างขุ่นเคือง “หลี่สองโกว พูดให้จบสิ วิธีอะไร ถ้าไม่พูดให้ชัด วันนี้อย่าหวังว่าจะได้ไป”
หลี่สองโกวมองใบหน้างามของอู่เยว่ที่เขียนชัดว่า “ไม่บรรลุเป้าหมายไม่เลิกรา” แล้วได้แต่ร้องคร่ำครวญในใจ
“เอ่อ... คุณตำรวจ วิธีนี้มัน... มันค่อนข้าง...” หลี่สองโกวพูดอึกอัก สายตาเหลือบไปทางอื่น “ไม่ค่อยเหมาะจริง ๆ ทั้งกับคุณและกับผม”
“เลิกพูดมาก!” อู่เยว่ก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว แม้ร่างกายยังอ่อนแรงอยู่บ้าง แต่ท่าทางยังแข็งกร้าวไม่ลดลง “เมื่อกี้นายยังพูดได้เป็นฉากเป็นตอน แล้วตอนนี้จะขลาดขึ้นมาหรือไง? รีบพูดมา วิธีอะไรกันแน่ ถ้าไม่พูด ฉัน... ฉันจะยึดรถสามล้อของนาย ทำให้นายทำผิดกฎหมายทุกวันเลย”
ใบหน้าหลี่สองโกวมืดครึ้มทันที ผู้หญิงคนนี้จับจุดอ่อนของเขาได้แล้วสินะ