แสงเทียนยังไม่ดับ เปลวไฟสั่นไหวตลอดทั้งคืน
จนกระทั่งรุ่งเช้าของวันถัดมา
เงาร่างกำยำร่างหนึ่งจึงลุกขึ้นจากเตียงดิน เดินไปยังหน้าต่างกระดาษ แล้วเป่าเทียนให้ดับ
เสิ่นเย่เขี่ยไส้เทียนให้ดับแล้ว ก็หันกลับไปมองบนเตียงดินอีกครั้ง เห็นเฉินซูถิงกับซูเฟิ่งหลินนอนกอดกันหลับสนิทอย่างอบอุ่น
สองนางซบเคียงกัน งดงามราวภาพวาด
ทันใดนั้น ม้วนยาวสีเขียวมรกตก็คลี่ออกอีกครั้ง
อักษรทองเล็ก ๆ เป็นแถวที่มีเพียงเสิ่นเย่เท่านั้นมองเห็น ผุดขึ้นตรงหน้า
【ผู้ที่ได้รับการดูแลครั้งนี้ เฉินซูถิง】
【ดูแลสำเร็จ พลังเพิ่มขึ้นเล็กน้อย】
【ธูปไฟในครรภ์ ความอดทนเพิ่มขึ้นเล็กน้อย】
【เจ้าของร่าง: เสิ่นเย่】
【อายุ: ยี่สิบ】
【พลัง: ขั้นสำเร็จเล็ก】
【ความว่องไว: ขั้นสำเร็จใหญ่】
【การรับรู้: ขั้นสำเร็จเล็ก】
【ปัญญา: ธรรมดา】
【ความอดทน: ขั้นสำเร็จเล็ก】
ผ่านการสัมผัสรับรู้และลงมือปฏิบัติมาหลายวัน
เสิ่นเย่เข้าใจแล้วว่า ขั้นสำเร็จเล็กนั้น เทียบเท่าชายฉกรรจ์สามสี่คน
ส่วนขั้นสำเร็จใหญ่ เทียบเท่าชายธรรมดาแปดถึงสิบเท่า
หากสามารถยกคุณสมบัติทั้งร่างขึ้นถึงขั้นสำเร็จใหญ่ได้
ไม่ว่าจะบนเตียงดินหรือในสนามรบ
เสิ่นเย่หนึ่งสู้สิบ ย่อมไม่เป็นปัญหาแน่นอน
คิดได้ดังนั้น
เสิ่นเย่ก็เหลือบมองซูเฟิ่งหลินอีกครั้ง ในดวงตากลับฉายแววหลงใหลจนไม่อยากละสายตา
เด็กสาวคนนี้มีความสามารถในการเลียนแบบชั้นยอดจริง ๆ
วิชาที่เฉินซูถิงใช้เวลาหลายปีกว่าจะเรียนรู้
กลับถูกซูเฟิ่งหลินลอกเลียนได้เกือบหมดภายในไม่กี่วัน
แม้ว่าซูเฟิ่งหลินจะรู้สึกไม่สบายกายอยู่บ้าง
แต่ลิ้นกลับคล่องแคล่วเหลือเกิน……
ทว่า
ความคล่องแคล่วนั้นหาได้กระตุ้นการเพิ่มคุณสมบัติแบบสองคนร่วมชีวิตไม่
ดูท่าแล้ว มีเพียงการดูแลสตรีอย่างแท้จริงเท่านั้น ระบบจึงจะยอมรับ และมอบการเพิ่มคุณสมบัติให้ในระดับหนึ่ง